Volgens de Voorzitter van de Europese Raad Donald Tusk hebben de verplichte migrantenquota “geen toekomst”. Mogelijk probeert hij daarmee vrede te sluiten met de Oost-Europese landen die tegen deze quota gekant zijn. 

“Ik zie geen speciale toekomst voor dit project, maar het is belangrijk om een overeenkomst te vinden die Polen en de andere Viségradlanden niet van de rest van Europa afzondert”, zegt de voormalige Poolse premier. “Dit compleet onnodige conflict tussen lidstaten moet stoppen.”

“Sympathie met de argumenten van Polen”

“Polen moet beslissen of het gezamenlijk de problemen inzake migratie wil oplossen, dat wil zeggen grensbewaking, maar ook die landen helpen die te veel vluchtelingen hebben, of dat het opteert voor een stevige breuk met Europese solidariteit”, klinkt het.

Tusk zegt voorts wel te sympathiseren met enkele van de argumenten die Polen aanhaalt. Maar hij voegde daar meteen aan toe dat er “bepaalde gevolgen” zullen zijn als Polen doorgaat met het schenden van bepaalde EU-regels. “Dat zijn de regels in Europa”, besluit hij.

Pools minister van Europese Zaken Konrad Szymański (PiS) reageerde op de uitspraken van Tusk door te zeggen dat de migrantenquota “in de eerste plaats nooit levensvatbaar waren”. “Het systeem waarbij vluchtelingen herverdeeld worden heeft niemand geholpen, geen enkele groep vluchtelingen en ook geen van de landen die op dit moment een ongelijk deel van de last dragen”, zegt Szymański.

Oost-Europees protest

De zogenaamde Visegrádlanden (V4), dat zijn Polen, Hongarije, Tsjechië en Slovakije, zijn sterk gekant tegen de gedwongen herverdeling van migranten door de EU. Dit zorgde voor merkbare verdeeldheid binnen de Unie. De Europese Commissie van haar kant verwijt de V4 een gebrek aan solidariteit wanneer het gaat over het opnemen van vluchtelingen

Zo stemden Hongarije, Tsjechië, Slovakije en Roemenië in september 2015 tegen het spreidingsplan van de ministerraad van de EU. Daarop trokken Slovakije en Hongarije naar het Hof van Justitie met de argumentatie dat er procedurele fouten gemaakt zijn en dat een spreidingsplan niet nodig was als reactie op de crisis.