Wie denkt huidig Frans president Emmanuel Macron (LREM) een bijzonder excentrieke Franse president is met zijn 24 jaar oudere vrouw Brigitte Macron, kent zijn voorgangers te weinig. Een van die voorgangers is Jacques Chirac (Les Républicains) en is zonder twijfel een belangrijk figuur in de politieke geschiedenis van de Vijfde Republiek. Hij was gedurende twaalf jaar, vanaf 17 mei 1995 tot en met 16 mei 2007, president van Frankrijk. Daar waar vele Europese leiders in korte tijd komen en gaan leek Chirac (politiek) onsterfelijk. Volgende maand wordt hij 85 jaar oud.

In 1967 werd Chirac voor de eerste keer minister in een Franse regering. Van 1974 tot 1976 was hij voor het eerst premier. Daarna nam hij het stadhuis van Parijs is en was van 1977 tot 1995 burgemeester. Hij deed mee aan de presidentsverkiezingen van 1981 en 1988, maar verloor die telkens tegen de socialist François Mitterand. Door de parlementsverkiezing van 1986 die hij won, werd hij wel premier van deze Mitterand tot 1988.

In 1995 bereikte hij uiteindelijk het hoogste ambt. Hij werd president van Frankrijk van 1995 tot 2008. In 2002 kwam hij uit tegen Jean-Marie Le Pen in de historische tweede ronde van de Franse presidentsverkiezingen en zag links zich verplicht om op de centrumrechtse Chirac te stemmen teneinde Jean-Marie Le Pen van het presidentschap te weerhouden.

President, la nuit vient de tomber’

Sinds kort is er een nieuwe biografie beschikbaar over Chirac. ‘President, la nuit vient de tomber’. Deze biografie zet de voormalige president nogal in zijn blootje. Het boek focust namelijk op de vele buitenechtelijke affaires van Chirac. Biograaf Arnaud Ardoin stelt onomwonden dat Chirac een rokkenjager was. Dat kwam hij voornamelijk te weten van Daniel Le Compte, die jarenlang vertrouweling was van Chirac.

De journaliste Michèlle Cotta, met wie Chirac ook een korte affaire had, noemde Chirac ooit ‘monsieur trois minutes, douche comprise’ (‘mijnheer drie minuten, douche inbegrepen’). Chirac had volgens haar namelijk zoveel minnaressen dat het wat vooruit moest gaan. Arnaud Ardoin beschrijft in zijn boek scènes waarbij in het presidentieel vliegtuig vrouwen zich naakt aanboden. Dit waren naar verluidt journalisten, ministers, adviseurs, vrouwen uit de bourgeoisie… Toen Lady Diana verongelukte in 1997 was Chirac spoorloos. Pas 3 uur later dook hij op, zijn chauffeur had toen pas het adres van de juiste minnares gevonden.

Chirac is ondertussen een oude zieke man geworden. Hij behoort niet meer tot de beoefenaars van de actieve politiek. In tegenstelling tot Mitterand die aan kanker stierf en tot op het allerlaatste actief bleef in de politiek, is Chirac al een tijdje van het publieke forum verdwenen. Deze biografie komt dan ook op een eigenaardig moment. Ook van Chiracs voorganger Mitterand was geweten dat hij er – zoals zovele Franse politici – minnaressen op nahield. Toen Mitterand ooit gevraagd werd of het waar was dat hij een buitenechtelijk kind had, antwoordde hij: “Et alors?” (En dan?). Misschien had dat ook een betere titel geweest voor dit boek.