Het zorgde voor een politieke aardbeving in Franstalig België deze voorzomer. De cdH van partijvoorzitter Benoît Lutgen trok de stekker uit de regeringen van de Franse Gemeenschap, het Waals gewest en het Brussels Hoofdstedelijk gewest en zei het vertrouwen in de PS op. Nagenoeg drie maanden later is de ‘coup van Lutgen’ grotendeels gefaald. Het Waalse Gewest heeft weliswaar een nieuwe regering met enkel de MR en de cdH, maar in Brussel en de Franse Gemeenschap blijven de huidige meerderheden – dus mét de PS – intact. “DéfI heeft helaas definitief de deur gesloten”, verkondigt Lutgen. En DéFI was cruciaal voor een nieuwe meerderheid.

De cdH moet nu met de staart tussen de benen en gênantgewijs verder werken in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest en de Franse Gemeenschapsregering met de PS. Dat is de partij die volgens Lutgen een “verpletterende verantwoordelijkheid” heeft in de recente schandalen rond Samusocial en Publifin. Dat komt omdat de DéFI-voorzitter Olivier Maingain, van het vroegere FDF, zich nagenoeg onverzoenbaar opstelt. Zonder zijn partij is er geen alternatieve meerderheid mogelijk in Brussel en de Franse Gemeenschap zonder de PS. Maingain krijgt zo zijn zin. Die eiste eind vorige maand dat de cdH (en de MR) hun veto tegen de PS lieten varen.

“Het is afgelopen”

“Het is afgelopen”, zo laat ook de woordvoerder van MR-voorzitter Olivier Chastel weten. Die partij wou maar al te graag de PS aflossen in Franstalig België. De MR vertegenwoordigt immers ook in de federale regering de Waalse bevolking én levert de premier, Charles Michel. “Maar we zullen in Brussel constructief oppositie blijven voeren”, klinkt het nu.

Maar dat wordt in feite allemaal minder evident dan het lijkt. De Franstalige partijen zitten nu immers in een spreidstand vanjewelste. De MR zit dus in het Waalse Gewest in coalitie met de cdH. Echter, in Brussel moet de MR oppositie voeren tegen diezelfde cdH. Omgekeerd zit cdH op federaal niveau in de oppositie en strijdt ze daar dus tegen de MR. Die partijen kunnen vanaf nu de zaken dus niet al te zeer meer op de spits drijven.

Komt daar dan nog bij dat in de Franse Gemeenschap de zaken institutioneel extra verwarrend zijn. In dat Gemeenschapsparlement zitten namelijk 19 van de 72 Franstalige parlementsleden van het Brusselse parlement plus alle vertegenwoordigers uit het Waalse parlement. Met andere woorden, die laatste groep parlementariërs moeten op het gewestelijke niveau instaan voor een centrumrechtse regering en op het gemeenschappelijk niveau voor een centrumlinkse. Voor de parlementsleden uit het Brusselse blijft alles wel hetzelfde: de meerderheden in Brussel en de Franse Gemeenschap blijven immers – voorlopig toch – dezelfde.

De machtsverdeling in het Brusselse Hoofdstedelijke Parlement
Afbeelding: SCEPTR. De machtsverdeling in het Brusselse Hoofdstedelijke Parlement. Er zijn 45 zetels nodig voor een meerderheid én een meerderheid in elke taalgroep.

En de PS kan verder kabbelen

Intussen blijft de PS beschadigd maar staand achter. “We gaan in geen geval de PS ­alleen aan de macht laten”, zegt Lutgen aan De Standaard“Het werk in de regeringen zal voortgezet worden, alleen al in het belang van de gezinnen”.

De voorzitter van de PS, Elio Di Rupo, kan wellicht iets geruster slapen nu de PS niet alles verliest. De voorzitter zijn positie kwam afgelopen dagen en weken onder druk te staan. Dit terwijl meer en meer mensen keken naar oud-minister-president van Wallonië Paul Magnette (PS) voor leiderschap en men doortastend optreden miste vanwege Di Rupo rond de Samusocial-affaire. Ook de jongerenpartij stelde al zware eisen aan de moederpartij van de PS.

MR vermaande bij monde van Didier Reynders gisterenavond op RTL alleszins nog DéFI. “In het verleden kleefden Milquet (cdH, red.) en Javaux (Ecolo, red.) aan de PS, nu is dat het geval met Maingain”, klonk het verwijtend.

1 REACTIE