Vic Anciaux is een oudgediende in de Vlaamse Beweging en voormalig voorzitter van de voorganger van de N-VA: de Volksunie (VU). In een interview met Knack haalt hij echter sterk uit naar die N-VA en haar voorzitter Bart De Wever. “De N-VA doet niets voor Vlaanderen. Dat stoort mij zeer”, klinkt het.

Vic Anciaux was voor lange tijd een vaste waarde in de Vlaamse Beweging. Op vraag van Frans Van der Elst, een van de oprichters van de VU, stapte Anciaux in 1965 in de Volksunie. De VU was een partij met een Vlaamsgezind, maar federalistisch programma en de voorganger van N-VA (en het immers te geest gegane Spirit). Later zou Vic Anciaux zelfs partijvoorzitter worden. Vics zoon, Bert Anciaux, zou in zijn voetstappen treden alvorens mee te draaien in Spirit en sp.a. Knack sprak met vader Anciaux (intussen 86). De oud-VU’er had echter geen lieve woorden voor de erfgenaam van VU, de N-VA.

“Niets voor Vlaanderen”

“De N-VA doet níéts voor Vlaanderen. Dat stoort mij zeer”, vertelt Anciaux. De oud-toppoliticus ziet in de Vlaamse regering van minister-president Geert Bourgeois (N-VA) wel een conservatieve en rechtse coalitie, maar initiatiefloos wanneer het op Vlaams vlak aankomt. En nog: “Ik zie in Bart De Wever geen Vlaams-nationalist. Hij is een conservatief politicus, dat wel […]”.

“Kunt u mij één voorbeeld geven van wat de N-VA al voor de Vlaamse zaak gedaan zou hebben sinds die partij in de Vlaamse en de federale regering zit? Hebt u nog iets gehoord over een nieuwe staatshervorming? Wanneer heeft één N-VA-minister in een communautaire discussie nog de Vlaamse belangen verdedigd?”, sakkert Anciaux. Nochtans lieten bijvoorbeeld N-VA-politici Matthias Diependaele en Sander Loones recentelijk nog weten dat het tijd is voor een nieuwe staatshervorming. Ook Bart De Wever raakte dit thema reeds aan.

Vader Anciaux vermoedt echter dat de N-VA eerder zwijgzaam is hierover omwille van de povere resultaten op institutioneel vlak. “Is het dan niemand opgevallen dat de N-VA geen enkel partijcongres meer heeft gehouden sinds ze in 2014 in de federale regering is gestapt? Dat is toch al drie volle jaren geleden. Ze vreest de kritische stem van haar eigen achterban.”

“[Als de VU met dezelfde resultaten haar regeringsdeelname had moeten verantwoorden] dan zouden de huidige N-VA’ers verdorie de eersten geweest zijn om ons uit te schelden en zwart te maken als ‘verraders’. Dat hébben ze trouwens gedaan. Voor een IJzerbedevaart ben ik eens belaagd door mensen die nu hoge posten bekleden in de federale regering en de Kamerfractie”. Een impliciete verwijzing naar minister van Binnenlandse Zaken Jan Jambon (N-VA) en fractieleider Peter De Roover (N-VA). Die laatsten hadden een voorgeschiedenis in de Vlaamse Volksbeweging (VVB). Onder hun impuls werd de VVB een separatistische organisatie.

Laatste staatshervorming onderhandelen… zonder Brussel

Vic Anciaux zegt evenwel uit te kijken naar de uitvoering van Artikel 35 in de Grondwet. Volgens dat Artikel kunnen de deelstaten bepalen wat ze nog samen willen doen op nationaal niveau. De overige bevoegdheden worden dan deelstatelijk. Die mogelijkheid werd ingevoerd in 1992 op aansturen van toenmalige VU-voorzitter Hugo Schiltz, maar is tot de dag van vandaag nooit uitgevoerd. Vic Anciaux ziet daar graag verandering in komen.

“De federale regering hoeft zich daar [dan] niet mee te bemoeien. Niemand is daar beter geschikt voor dan de ministers-presidenten: Geert Bourgeois, Willy Borsus (MR) en Oliver Paasch (ProDG, Duitstalige Gemeenschap)”. Vader Anciaux maakt er een punt van om het Brussels Hoofdstedelijk Gewest hierin uit te sluiten: “Brussel hoort niet thuis in onderhandelingen over de toekomst van het land. De regionale regeringen zijn de woordvoerders van hun volk. Zij moeten het eens raken over de exhaustieve lijst van wat ze samen blijven doen”.

Opvallend: Eerder dit jaar riep jongerenvoorzitter van de CD&V Sammy Mahdi nog op om exact hetzelfde te doen. Ook de jonge christendemocraten vinden dat Artikel 35 uitgevoerd moet worden om een einde te maken aan de “onduidelijkheid en versnippering” in België.

16 REACTIES

  1. Ik heb veel respect voor Vic Anciaux, maar hier slaat hij de bal mis. BDW heeft Vlaanderen het bestuur gegeven dat het wenst. Vlaanderen is immers meer ondernemingsgezind dan onze zuiderburen en het heeft ook een andere kijk op migratie. Aan beide werven wordt momenteel gewerkt. De VU zou nooit in zoiets geslaagd zijn. Anderzijds geef ik hem wel gelijk dat de Vlaamse eisen zijn blijven liggen. Laat dit een wake up call zijn voor BDW.

  2. Vic Anciaux verklaart dat Bart De Wever geen Vlaams-nationalist is en dat N-VA niets doet voor Vlaanderen. De feiten geven hem geen ongelijk denk ik dan. Persoonlijk heb ik overigens Bart De Wever nooit horen beweren dat hij een nationalist zou zijn. Zijn discours ging vooral over het welzijn van de ondernemers en hun beroepsorganisaties als bevoorrechte gesprekspartners voor de regering. O.m., VOKA. En zoals een eminent liberaal politicus onlangs insinueerde tijdens een interview in HLN hebben de N-VA excellenties zich perfect geïntegreerd in de Belgische regering. ” N-VA regeert het land op zijn Belgisch. Traditioneler vind je niet” aldus de grijze eminentie van OVLD. De Vlaamse eisen van N-VA zijn ondertussen gesmolten als sneeuw in de zon. Het maak BDW en N-VA salonfähig in de Wetstraat en biedt perspectieven om het Belgicistisch beleid ook na de verkiezingen in 2019 met o.m., de MR en de CDH verder te zetten. Dit verklaart ook waarom de voogdijminister van de politie, Jan Jambon (N-VA) geen problemen ziet in taalwetovertredingen in de politiezones van Brussel. Franstalige pandoren zijn er niet langer verplicht te slagen in een taalproef kennis Nederlands. Uiteraard gelden die privilegies niet de voor Vlaamse politieambtenaren. Taalkennis Frans blijft voor hen onverminderd van kracht. Discriminatie van de Vlamingen? Jawel. Maar welke politicus in Brussel ligt hiervan wakker. Zoals in supra vermeld heeft N-VA geen taaleisen wanneer ze deel uitmaken van het beleid.

    • U vergeet dat de economische breuklijn vandaag groter is dan de historische taal- en cultuurlijn. De taal- en cultuurstrijd werd grotendeels opgelost, enkel in Brussel niet, maar de grootste communautaire breuklijn is vandaag het verschil in welvaartscreatie. Ieder weet dat Vlaanderen daar liberaler over denkt dan het socialistische Wallonië. Als er iets België kan breken, is het dat.

  3. Wat mr Anciaux (en sommige op dit forum) vergeet te melden is, dat de trado’s (waartoe ook zijn zoon behoort), alle grondwetsartikelen hebben geblokkeerd op het einde van de vorige legislatuur zodoende de agendapunten van de N-VA mbt staathervormingen en/of meer autonomie voor de deelstaten niet konden uitgevoerd worden. De N-VA heeft zich dan maar moeten focussen op een meer economisch herstel beleid. Het heeft niet veel zin om over staatshervormingen te spreken als je geen wetten kunnen aanpassen (omdat ze geblokkeerd zijn).

  4. Jammer, dat kritiek op N-VA van een VU’er komt en dan nog via het N-VA-hatende tijdschrift Knack. Het is juist dat BDW veel meer bereikt heeft dan Vic Anciaux zijn zoon in dezelfde periode. Dat geeft een verklaring. Maar Flaminganten moeten aan hetzelfde zeel trekken. Vic Anciaux weet toch ook dat er een periode van communautair statusquo afgesproken is, met de bedoeling later eindelijk eens goed vooruit te gaan. Akkoord deze tactiek is aan herziening toe. Maar herinner u de meer dan 500 dagen regeringsvorming. Die toonden aan dat je nog niet verder kon. Maar dat er op de duur (na deze federale regering) desnoods brokken vallen als de Franstalige landgenoten blijven blokkeren, daar kan ik me in vinden…

  5. N-VA is “salonfähig” geworden… Wel, ik vind dit GEEN verwijt. Vlaams Belang staat al jaaaaren op de zijlijn, bereikt gewoon NIETS omdat ze in het politiek landschap buitengesloten worden. Wel, dan liever kruimel per kruimel zoals N-VA doet via Bourgeois, Francken, Demir en Jambon die au fond harder zijn dan ze (kunnen) tonen dan schaakmat gezet blijven. Alle beetjes helpen…een revolutie genre 1830 moeten we voor Vlaanderen niet verwachten. Losweken, dat is de strategie.

  6. Tsja, men mag niet aan de vader de daden van de zoon verwijten, maar toch bekruipt mij de vraag wat het nageslacht Anciaux dan wel zou hebben gedaan “voor Vlaanderen”, anders dan postjes pakken en ons met ziel en lijf verkwanselen aan de multiculturele kul.

    Hoe dan ook, de Vlaamse zaak herleiden tot het invoeren en adoreren van wetten en regeltjes lijkt mij een perfect voorbeeld van oogkleppenpolitiek. Of van regelneverij. Veel belangrijker dan die wetten en regeltijes zijn mijns inziens de daden gesteld binnen het algemeen maatschappelijke kader. Zoals bijvoorbeeld de strijd tegen de verregaande verspillingspolitiek van de politiek-correctelingen in het algemeen de de socialisten in het bijzonder.

    De P$ kraakt tegenwoordig in al haar voegen, en de eens zo ongenaakbaar geachte P$-staat lijkt gedoemd om te verdwijnen. Niet enkel de verdienste van de nva, natuurlijk, het is ook een fenomeen van hoe de wolven elkaar soms toch verslinden. Maar toch, zouden we reeds zover staan indien de nva niet in de regering(en) was gestapt? Waarschijnlijk niet.

    Een ander voorbeeld, L. Homans heeft onlangs een benoemingsbesluit van de stad Gent van niet minder dan 508 (!) kameraden en gezellinnen vernietigd. Zou dat ook gebeurd zijn met een minister van een andere regeringspartij? Men kan er donder op zeggen van niet.

    Jawel, de nva in de regering(en), het maakt een verschil uit, tot spijt van wie het benijdt.