Het verhaal over de vrouw die gisteren zonder haar kinderen in Nederland het land werd uitgezet, zorgde bij onze noorderburen voor heel wat ophef. Vandaag blijkt de vrouw leugens te hebben verteld tijdens haar procedure om asiel aan te vragen.

De vrouw werd gisteren op het vliegtuig gezet richting Armenië. Haar twee kinderen liet ze achter, ze verblijven nog steeds in Nederland. Waar ze zijn, weet enkel de moeder. De uitwijzing lokte in Nederland enorm veel emotionele reacties uit. Vandaag blijken er toch gegronde redenen te zijn voor de uitwijzing.

Leugens

Zo heeft de vrouw gelogen over haar identiteit en die van haar kinderen. Ze gaf valse namen op en vertelde dat ze afkomstig was van Azerbeidzjan, terwijl ze in werkelijkheid de Armeense nationaliteit bezit. Met deze leugens wilde de vrouw de bevoegde instanties op een dwaalspoor zetten met als doel een uitwijzing te voorkomen.

Bovendien weet de vrouw al sinds 2009 dat ze, samen met haar kinderen, onrechtmatig in Nederland verblijft. Sindsdien zou ze alle procedures hebben verloren. “Al deze aanvragen werden afgewezen. Telkens werd haar gezegd dat haar verdere verblijf in Nederland onwettig is en dat ze daarom het land moest verlaten”, aldus de bevoegde staatssecretaris Klaas Dijkhoff (VVD).

Kinderen

Dat de vrouw gescheiden van haar kinderen werd teruggestuurd naar Armenië is volgens Dijkhoff haar eigen schuld. “De moeder heeft zelf de beslissing genomen om zonder haar kinderen te vertrekken. De gevolgen hiervan werden meermaals met haar besproken. Wij staan dan ook op elk moment klaar om ervoor te zorgen dat moeder en kinderen snel herenigd worden in Armenië”, zegt staatssecretaris Dijkhoff.

Ook waarom de kinderen en hun moeder niet onder de regeling van het kinderpardon vallen, lijkt een gegronde reden. De regeling geldt volgens het regeerakkoord niet als iemand zich langdurig aan het toezicht van de overheid onttrekt. Zo mag je niet langer dan drie maanden buiten beeld zijn bij de bevoegde instanties. Aan dit criterium voldeed de moeder niet.

Of de kinderen hier het slachtoffer van moeten zijn, is voer voor discussie. Een versoepeling van de regeling ligt alvast op de onderhandelingstafel van een nieuwe Nederlandse regering. Er gaan stemmen op die vinden dat het voldoende is wanneer kinderen in beeld zijn bij de gemeente, doordat ze bijvoorbeeld naar school gaan. In 2015 gaf de Raad van State de toenmalige staatssecretaris echter gelijk dat hij geen genoegen nam met gemeentelijk toezicht. “Van vreemdelingen mag zelfs een actieve houding verwacht worden om bij de overheid in beeld te blijven”, klonk het toen.