“Het migratiebeleid in Nederland is mislukt.” Dat zei de Nederlandse minister van Economische Zaken Henk Kamp (VVD) tijdens een interview met het televisieprogramma ‘EenVandaag’.

Henk Kamp is wellicht aan zijn laatste weken als politicus bezig. Wanneer Nederland een nieuwe regering heeft, zegt hij de politiek definitief vaarwel. Hij kijkt overwegend positief naar wat hij heeft bereikt. Op één iets na: “de toenemende migratiestroom hebben we nog steeds niet onder controle”, stelt hij in het afscheidsinterview.

Eigen verantwoordelijkheid

Kamp is van mening dat zijn land de afgelopen jaren teveel mensen met een kansarme achtergrond heeft toegelaten. Daarmee geeft hij kritiek op zijn VVD-collega Klaas Dijkhoff die als staatssecretaris van Justitie medeverantwoordelijk is over het gevoerde beleid.

Zelf erkent hij ook verantwoordelijk te zijn voor de problemen die niet werden opgelost. Hij had dit graag in zijn actieve carrière als politicus willen meemaken aangezien hij al sinds de jaren negentig pleitte voor een strenger migratiebeleid.

Europese oplossing noodzakelijk

Volgens de uittredende minister is een Europese oplossing noodzakelijk. “De instroom via Griekenland is gestuit. Hetzelfde moet gebeuren met de instroom via Italië.” Ook wie je toelaat moet volgens hem op Europees niveau besloten worden. Kamp: “De selectie van asielzoekers moet aan de Europese buitengrenzen gebeuren, gevolgd door een verdeling over alle Europese lidstaten.” Hij vindt ook dat een land als Hongarije een verdeling van asielzoekers niet mag weigeren als het land deel wil blijven uitmaken van de Europese Unie.

Thierry Baudet, de fractievoorzitter van Forum voor Democratie in de Tweede Kamer, leek alvast niet onder de indruk van de uitspraken van Kamp. Hij vindt dergelijke uitspraken vreemd voor iemand die bij een “pro-migratie” en “pro-Europese partij” als de VVD zit.

1 REACTIE

  1. Het postmodernisme vond het cultuurrelativisme uit dat ons moreel moest schoonwassen van het koloniale verleden en WOII. Dit relativisme ontbrak echter in hoge mate aan inhoud, en de voorstanders ervan zijn rationeel niet aanspreekbaar. Afwezigheid van schoolcultuur en arbeidsethiek, expliciete aanwezigheid van opportunisme, criminaliteit, corruptie en ontwikkeling van extremisme, … Het mocht allemaal niet worden gecommuniceerd.