Voor de kust van Libië zijn meer dan 800 migranten opgevist en terug gebracht naar Libië. Dit door het het uitvoeren van twee afzonderlijke operaties ten noorden van de kustplaats Sabratha. Dat vertelt Ayoub Qassem, een woordvoerder van de Libische marine in een verklaring.

De migranten – waar kinderen bij zijn – komen uit allerlei Noord-Afrikaanse landen zoals Marokko, Tunesië en Algerije – waar er geen oorlog woedt – maar ook uit conflictlanden Syrië, Libië en Soedan. Qassem laat tevens weten dat het terugbrengen van de migranten naar veilige havens in Libië kadert in de vernieuwde strijd tegen mensensmokkel en illegale migratie.

De nieuwe asielcrisis

Sinds de start van de asielcrisis in 2015 staken honderdduizenden migranten – veelal jonge mannen – de Middellandse Zee over vanuit conflictgebieden in Syrië, Irak of Libië. Echter betreft het ook heel vaak migranten afkomstig van arme Zwart-Afrikaanse landen zoals Eritrea of Nigeria.

In 2016 kwamen er meer dan 180.000 migranten aan in Italië alleen, een record. Het gaat hierbij voornamelijk om gelukzoekers: migranten die om economische redenen naar Europa trekken en die dus niet in aanmerking komen voor politiek asiel. Rond Afrikaanse migratie naar Europa is een ganse ‘business’ uitgebouwd waarbij mensensmokkelaars grof geld verdienen op de rug van arme Afrikanen. Vaak worden migranten in krakkemikkige bootjes gestopt om de Europese kustlijn te bereiken of om opgepikt te worden door de kustwacht of ngo’s. In hetzelfde jaar 2016 verdronken meer dan 4.500 migranten op de Middellandse Zee.

Recentelijk werd de asielcrisis opnieuw intenser, voornamelijk in en rond Italië. Dit omdat de Balkanroute via Turkije is afgesloten door de EU-Turkijedeal. Die deal zorgt ervoor dat Turkije instaat voor de opvang van vluchtelingen. Hierdoor kiezen migranten voor andere routes, zoals langs Italië. De Italiaanse overheid communiceerde dat het tot en met 13 juli al 86.123 migranten opnam.

Kentering

Maar dit lijkt nu echter te keren. Betere afspraken met Libië en inspanningen van Tripoli zorgen ervoor dat mensensmokkel moeilijker wordt. Bovendien heeft Italië ook recentelijk een gedragscode opgesteld voor ngo’s actief in Italiaans/Libische wateren. Dit om te verhinderen dat ngo’s als taxidienst naar Europa fungeren. In 2014 stonden ngo’s in voor 1 procent van de migranten naar Italië, dit jaar is dat al één derde geworden.

Verschillende ngo’s, waaronder Artsen Zonder Grenzen (AzG), weigerden echter om de code te tekenen. Maar Italië handhaaft haar nieuw beleid. Een schip van Jugend Rettet, een andere ngo die weigerde om de code te ondertekenen, werd begin deze maand voor de kust van Lampedusa tegengehouden. Na een controle bleek dat deze ngo contacten onderhield met mensensmokkelaars.

Dat nieuws is koren op de molen van Belgisch staatssecretaris voor Asiel en Migratie Theo Francken (N-VA) die in het verleden al eerder ngo’s actief in de regio – in het bijzonder AzG – bekritiseerde. Francken zei dit voorjaar dat die organisatie zich schuldig maakt aan stimulatie van mensensmokkel. Hierop volgde heel wat verontwaardiging in de pers, maar enige tijd later bevestigde de Italiaanse procureur Carmelo Zuccaro dat er wel degelijk ngo’s samenwerken met mensensmokkelaars. Het ging evenwel niet over Artsen Zonder Grenzen. Maar nu ook Jugend Rettet tegen de lamp is gelopen zal de aandacht van de autoriteiten voor de ngo’s actief in de regio niet afnemen.

Nu de maand juli voorbij is en de Italiaanse overheid beschikt over cijfers van die maand, lijkt de ommekeer ingezet. Er kwamen in juli ‘slechts’ 11.183 migranten aan in het Zuid-Europese land. In 2016 waren dat voor dezelfde maand 23.552. Dat is meer dan de helft minder.

  • Dirk Julius Vandessel

    Een postzegel op hun kont en “terug naar afzender” want Fort Europa is ONS continent en legaat voor ONZE telgen !

  • ferre

    Ze moeten die opgeviste illegalen afzetten in Congo-brazzaville , en hen de lust ontnemen om terug te keren naar hier.