Amerika verlaat Klimaatakkoord van Parijs

2
1651

President Donald Trump (Rep.) trekt de Verenigde Staten terug uit het klimaatakkoord van Parijs. Dat kondigde de leider gisteren aan tijdens een persconferentie. Hij noemt het Akkoord van Parijs “unfair” ten opzichte van de VS. De Amerikaanse president geeft mee dat hij het akkoord opnieuw wil onderhandelen. Heel wat politici, NGO’s en media reageren geschokt.

De beslissing komt na maandenlang gelobby tussen voor-en tegenstanders van een vertrek uit de politiek en bedrijfswereld. Tijdens de verkiezingscampagne had Trump al heel veel weerstand tegen het verdrag getoond. In Amerika zijn er heel wat mensen die erg tegen het klimaatakkoord waren, vooral op basis van de economische impact. Maar daarnaast zijn er ook de ‘constitutionalisten’ die erop wijzen dat het een internationaal verdrag is en als dusdanig dient behandeld te worden met respect voor de nationale soevereiniteit. Maar ook de wetenschappelijke onderbouw ervan ligt er soms onder vuur. Onlangs nog lekte uit dat flink wat data waarop het akkoord van Parijs werd gebaseerd met gebrekkige procedures is samengesteld.

‘America First’

In zijn toespraak aan de pers noemt Trump als hoofdoorzaak het mogelijke verlies aan banen en het belang om aan ‘America First’ te denken.

Indien Amerika in het akkoord zou gebleven zijn zou volgens de rechtse denktank The Heritage Foundation energie de komende jaren tot 20 percent duurder worden, 400.000 jobs verloren gaan en 2,5 biljoen dollar van het Bruto Binnenlands Product kosten. Dat is echter een conservatieve schatting, want de president zelf gaf veel sterkere economische nadelen mee. Trump baseerde zich op een onderzoek van het National Economic Research Associates waarin tegen 2040 meer dan zes miljoen jobs zouden kunnen verdwijnen en de kosten van het akkoord nog een pak hoger waren voor de Amerikaanse economie.

Volgens Trump was het Akkoord van Parijs een zoveelste verdrag waarin de elite van Washington dacht aan zichzelf en andere landen terwijl het Amerika zelf in de kou liet staan: Amerikaanse arbeiders en belastingbetalers mochten alles betalen ten koste van zichzelf terwijl het milieu niet echt geholpen wordt, aldus Trump.

“Akkoord heeft beperkte impact op milieu”

Die stelling werd ook al bevestigd door James Hansen, voormalig NASA-wetenschapper en voortrekker in de strijd tegen klimaatverandering. Die noemde het akkoord “bedrog” en volgens hem staat het vol loze beloftes. De reden hiervoor is dat er geen afdwingmechanismen in het akkoord staan.

Trump wees er op dat China nog dertien jaar lang haar CO2-uitstoot kan laten toenemen zonder enige repercussie. Ook India mag tegen 2020 nog haar kolenproductie verdubbelen en zelfs Europa zal nog enkele koolmijnen bouwen: vooral Polen investeert nog altijd in kool. Maar de VS zouden dat niet meer mogen doen. Hierdoor wordt de koolindustrie dus niet kleiner, maar gewoon getransfereerd van de VS naar de rest van de planeet; aldus de Amerikaanse president. Voor de beslissing van Trump had China wel nog laten weten zich ten volle achter het klimaatakkoord te scharen.

Het akkoord is volgens Trump niks meer dan een herverdeling van welvaart van Amerika naar andere landen. En mochten alle landen zich perfect aan het akkoord houden dan nog zou de impact van alle inspanningen slechts 0,2 graden Celsius verschil uitmaken tegen 2100 volgens Prager University, een andere rechtse denktank. Twee weken Chinese uitstoot zouden alle Amerikaanse milieuwinsten al wegblazen. Veel wetenschappers hadden in het verleden al kritiek op de beperkte impact die het akkoord zou hebben op het milieu.

Volgens Trump zal Amerika wel nog het milieuvriendelijkste land op aarde zijn, met het properste water en de properste lucht, maar zonder de economie te schaden. Trump wees ook op de nieuwe cijfers over de arbeidsmarkt in de VS die zeer positief zijn en vooral stijgen bij kleine ondernemingen. De Amerikaanse president riep wel op om, samen met de Democraten, een nieuwe onderhandelronde op te starten rond het Akkoord van Parijs.

Indien er een betere deal gesloten kan worden wil Donald Trump immers wel weer meedoen. Het ligt in lijn met de kritiek die hij had op zijn voorganger oud-president Barack Obama (Dem.), die volgens hem een zeer slechte onderhandelaar was. Ook rond Iran, chemische wapens in Syrië, het vrijlaten van Bowe Bergdahl en bij veel handelsakkoorden zou Obama zich volgens Trump hebben ‘laten rollen’.

Teleurgesteld

Per direct verlaat Amerika alle niet-bindende delen van het Akkoord en het Groen Klimaatfonds, waar Amerika zich voor drie miljard dollar in had geëngageerd. Uit vrees hiervoor had Obama net voor hij vertrok hen nog snel 500 miljoen dollar gegeven. Die laatste reageerde dan ook erg teleurgesteld op de beslissing van Trump. Volgens Obama verwerpt Trump de toekomst: “De naties die in het akkoord blijven zullen de baten ontvangen door nieuwe industrieën en jobs die er door gecreëerd zullen worden. Ik geloof dat Amerika hier vooraan zou moeten staan.”

De voormalige president hoopt dan ook dat de staten, steden en ondernemingen zich wel aan het akkoord houden. Iets wat sommige al verklaard hebben te zullen doen. Ironisch genoeg voeren die Democratische staten dan net het beleid uit zoals veel conservatieven en Republikeinen het willen: vanuit de lokale overheden en niet vanuit Washington. Ook de rest van de wereld betreurt de beslissing van de Amerikaanse president.

Honderdvijfennegentig landen tekenden het akkoord van Parijs. Nu zijn de VS, Nicaragua en Syrië de enige landen in de wereld die er niet aan meedoen. Uit onvrede met de beslissing kondigden Tesla-kopman Elon Musk en Disney-CEO Roger Iger aan dat ze uit de adviesraad van de president stappen.

2 REACTIES

  1. Yes! We can. Zei Trump. And he did!

    En nu geullie, roeptoeters! Meer protectionisme? Meer hyperbolen worden alvast gelanceerd. Vanuit talloze Stalinorgels zo lijkt het wel… De ene al populistischer dan de andere. Buy European, zei Crombeesje populistisch en protectionistisch. Dat laatste ontkende hij luttele dagen daarvoor nog. Hééft Spa wel een beleid? Weten ze daar wel wat ze willen (buiten kiezers strikken)?