De Raad van Europa stuurt begin februari een missie naar de Vlaamse Rand, meer bepaald naar de faciliteitengemeente Linkebeek.

De missie komt er na een klacht van de partij Démocrate Fédéraliste Indépendant (DéFI) – voorheen het FDF – over het verplicht gebruik van het Nederlands in de gemeenteraden van de zes faciliteitengemeenten rond Brussel. Het is een publiek geheim dat de Franstaligen bijzonder actief lobbyen bij de Raad van Europa. In het verleden slaagden ze er al meermaals in om een rapporteur te laten neerstrijken in de Vlaamse Rand. Wie kent er nog de Zwitsers Columberg en Nabholz-Heidegger, de Let Cilevics en de Roemeense Cliveti?

Linkebeek is niet toevallig gekozen want het is daar dat Vlaams minister van Binnenlands Bestuur Liesbeth Homans (N-VA) weigert om Damien Thiéry (MR) te benoemen als burgemeester vanwege zijn overtreding van de taalwetgeving. Bij de gemeenteraadsverkiezingen werden immers Franstalige oproepingsbrieven verstuurd. Nadat de Franstalige meerderheid in Linkebeek weigerde om iemand anders dan Thiéry voor te dragen werd Vlaming en oppositieraadslid Eric De Bruycker (Prolink) aangeduid als burgemeester.

Fact finding mission

“We zijn een beetje verrast dat er weer een missie komt. In 2014 werd al eens een genuanceerd rapport geschreven,” stelt Homans. In 2008 had de Raad van Europa geadviseerd Thiéry te benoemen. Homans blijft echter bij haar standpunt, de Raad van State gaf haar ook al gelijk.

Voor de federale regering die de communautaire vrede predikt komt de ‘fact finding mission’ ongelegen en plaatst het coalitiepartners MR en N-VA lijnrecht tegenover elkaar. Volgens Vlaams parlementslid Karim Van Overmeire (N-VA), die zelf zetelt in het Congres van Lokale en Regionale Autoriteiten van de Raad van Europa, heeft Thiéry ook een mondelinge klacht ingediend over zijn niet-benoeming als burgemeester, bericht De Tijd (20 januari 2017): “De communautaire pauze kwam er op vraag van de MR. Toch pookt een MR-Kamerlid het communautaire vuur op. Men kan niet tegelijk brandweerman zijn in Brussel en pyromaan in Straatsburg. De Raad van Europa wordt misbruikt als instrument in een politieke strijd en als breekijzer om de taalwetgeving eenzijdig te wijzigen”.