Net voor het parlementair verlof deze zomer wou de Vlaamse regering dat kandidaten bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2018 meer geld mogen uitgeven. Ook gingen telefooncampagnes, reclameborden, grote affiches, radio- en televisiespots toegelaten worden in de sperperiode.

Oorlogskas

In 2004 behaalde N-VA met Geert Bourgeois slechts één verkozene. De partij stond niet alleen politiek, maar ook financieel op de rand van het failliet. Ondertussen is N-VA met voorsprong de grootste partij en met grotere voorsprong ook de rijkste partij. In 2014 voorspelde politicoloog Bart Maddens dat de N-VA aan een oorlogskas bouwde van 43 miljoen euro tegen de verkiezingen van 2019. N-VA-woordvoerder Pohlman reageerde verbaasd: “Volgens onze boekhouding zouden we tegen 2019 uitkomen op de helft. (…) Het zou ons verbazen dat ons vermogen zo snel zou stijgen, want door onze groei nemen ook onze kosten toe.” Twee jaar later blijkt N-VA al over een balanstotaal van 42,8 miljoen euro te beschikken waarvan 22,5 miljoen euro liquiditeiten en beleggingen. Daarmee liet de N-VA haar oorlogskas op 1 jaar tijd aangroeien met 6,3 miljoen euro. Een groei die gelijk is aan deze van alle andere partijen samen. Professor Maddens bleek gelijk te hebben.

Middelen voor welk doel?

Is het een kwestie van zuinigheid of strategie bij de N-VA? Met amper verkozenen was N-VA politiek en financieel dood in 2004. De alliantie met CD&V had ook een belangrijke financiële reden. Een les die onthouden werd. Partijen winnen en verliezen verkiezingen. Dat heeft invloed op de partijfinanciering. Om als partij onafhankelijk te kunnen handelen, heb je middelen nodig. Het tempo waaraan N-VA financiële reserves opbouwt is dan ook geen toeval, maar een doelbewuste strategie. Zo schept de N-VA de financiële voorwaarden voor haar politieke toekomst. Immers, de N-VA zal haar apparaat in stand kunnen houden ongeacht mogelijke electorale verliezen.

Maar er is meer

N-VA investeerde in de verkiezingen van 2014 meer dan 300.000 euro in online marketing. Denk aan Facebook, YouTube, Twitter, etc. Dat lijkt veel, maar is ruwweg maar zo’n 6 procent van het totale campagnebudget. Nochtans was N-VA hier veruit koploper mee. Ook buiten verkiezingsperiodes investeert N-VA in campagnes. Via advertenties op sociale media wordt het regeringsbeleid verkocht. De rel met Theo Francken leverde hem duizenden volgers op Facebook op. N-VA bouwt hiermee digitale communicatieplatformen uit die van strategisch belang zijn. Zo bouwt de partij instrumenten die tijdens de campagnes van 2018 en 2019 zullen kunnen gebruikt worden.

Inhoud niet beschikbaar.
Accepteer cookies door op Accepteren in de banner te klikken

Digitale toekomst: sociale media

Op Facebook hebben niet-traditionele partijen als N-VA (69.000)Vlaams Belang (58.000) en Groen (55.000) tienduizenden volgers. De klassieke partijen CD&V (9.000), Open Vld (13.000) en sp.a (34.000) hinken echter ver achterop. N-VA wil een strategische kloof slaan met de concurrentie. De uitbouw van de financiële reserves legt de basis. Via online marketing bouwt N-VA aan eigen communicatiekanalen. Door het wijzigen van de wetgeving op de verkiezingsuitgaven zal N-VA haar financiële dominantie ook kunnen inzetten, o.a. via die eigen communicatiekanalen. Zo wil N-VA haar politieke positie behouden en zichzelf ‘incontournable’ maken. Bij de recentste Amerikaanse presidentsverkiezingen gaf Democratische kandidate Hillary Clinton meer dan een miljard dollar uit. De Republikeinse kandidaat Donald Trump zowat de helft. Clinton koos voor traditionelere media, Trump voor nieuwe media. Clinton verloor. De politieke consument koopt nog altijd het in zijn ogen beste product. Maar hij zal dat wel online doen.

Inhoud niet beschikbaar.
Accepteer cookies door op Accepteren in de banner te klikken