Na Alt Right nu ook Alt Left?

0
1082

Met de komst van Trump en zijn keuze voor Breitbart-man Steve Bannon heeft de ‘Alt Right’ ruimte ingenomen op de politieke en maatschappelijke agenda. Binnen elke ontevreden, avant-gardistische stroming vinden weer afsplitsingen plaats die zich proberen te distantiëren van de grote broer of zus (die zich in de eerste plaats al afzette tegen een heersende moraal). Kortom, Alt Right heeft zoals het een werelds evenwicht betaamt ook zijn politiek antagonistische tegenhanger. Niet geheel verrassend gaat deze beweging door onder de naam Alt Left. Maar wat is deze Alt Left?

Kennen we Bernie Sanders nog? De in feite gedoodverfde kandidaat voor de Democratische antagonist van Donald Trump, maar schabouwelijk aan de kant geschoven voor Hilary Clinton. Sanders is de man voor wie de Alt Left-hartjes sneller gaan kloppen, om een eerste idee te schetsen. Of de liefde wederzijds is, valt nog te betwijfelen. Wat direct opvalt aan Alt Left is dat de beweging, meer nog dan de Alt Right, politiek verdeeld is. Ze moeten duidelijk nog werken aan hun imago en gemeenschappelijke missie. Sommigen stemmen niet, sommigen stemden voor Clinton (ook al hebben ze een hekel aan haar), sommigen stemden zelfs voor Trump. Sommigen hebben een bolsjevistische aard, sommigen vinden zichzelf in een antisemitisch marxisme, sommigen zweren bij anarchisme. Alt Left verwijt Alt Right dat ze racistisch zijn, maar andersom wordt de claim eveneens gemaakt. Zowel Alt Left en Alt Right passen perfect in de hoefijzer-theorie, opgesteld door de Franse, postmoderne filosoof Jean-Pierre Faye, die ervan overtuigd was dat het politieke spectrum niet lineair was, maar eerder circulair of in de vorm van een hoefijzer, waarbij de twee extremen dichter bij elkaar zitten, met andere woorden meer overlappingen hebben, dan bij het centrum. Dit ziet men voornamelijk in het electoraat, die probleemloos van de ene extreme partij naar de andere extreme partij overstapt. Zo zijn veel van de Vlaams Belang-kiezers van vergelijkbare orde als de PVDA-stemmers.

Geen consumentisme

Alt Left pleit tegen een laissez-faire kapitalisme en sterk consumentisme. De beweging wordt zeker op dat vlak belichaamt door Slavoj Žižek, huisfilosoof van veel communisten, die in de liberaal Clinton een grotere duivel ziet dan in Trump. Als ‘leftist’ zou je verwachten dat hij de ‘liberals’ in de VSA steunt, maar hij geeft aan dat voor hem Trump prevaleert boven Clinton, ook al is hij “disgusted and repelled” bij de Republikeinse president-elect.

Inhoud niet beschikbaar.
Accepteer cookies door op Accepteren in de banner te klikken

Gelijkaardig met een marxistisch gedachtegoed, of beter met het gedachtegoed van Nieuw Links in de jaren ’60 en ’70 van de vorige eeuw, zijn multinationals de grote boosdoeners. Kapitalisme als bron van alle kwaad, de mens wordt gereduceerd tot een afgestompte consument… Een gedachte die wordt gedeeld met de onwelwillende ‘founding father’ van de New Left, Herbert Marcuse, die met zijn boek ‘One-Dimensional Man’ een handboek schreef voor de burgerlijk-intellectuele Nieuw-Links beweging. Toch zullen de meeste Alt Lefters een dedain voelen voor Nieuw Links, of Cultureel Links zoals het door hen wordt genoemd, die volgens de Alt Lefters te ver zijn doorgeslagen naar een troetelbeertjes-achtige wereld, met het loslaten van alles wat rationeel is. En laat rationalisme nu iets zijn waarop de beweging zich beroept. Alt Left kan grof gezegd economisch links, maar cultureel rechts gesitueerd worden. Ze zijn tegen racisme en blanke suprematie, maar vinden daarentegen dat raciaal bewust blank zijn een positief gegeven kan zijn en zijn van mening dat de raciaal-culturele verschillen niet genegeerd mogen worden (bijvoorbeeld de hogere criminaliteitscijfers onder afro-Amerikanen). Ze staan open voor, of staan neutraal in zaken als homoseksualiteit, abortus, prostitutie en geboortebeperking. Feminisme ondersteunen ze voornamelijk, ze zijn tegen de MRA-beweging (men’s rights activists) maar houden daarnaast vast aan bepaalde typische genderrollen en zijn absoluut tegen een anti-mangedachte: Er zijn slechts twee genders (man en vrouw), maar men dient open te staan voor de weinigen die zich toch anders voelen.

Op het gebied van politiek en democratie zijn ze ervan overtuigd dat deelname aan het politieke speelveld een zeker bewijs van competentie vereist: zowel intelligentie als andere capaciteiten moeten bewezen worden vooraleer men kan deelnemen. Met Žižek en Sanders aan de arm op naar een maatschappij zoals in Starship Troopers?