Nadat eerder dit jaar de N-VA en Open Vld een resolutie (een soort van politiek zwaarwegend advies) lieten stemmen die de Turks-Europese relaties in vraag stelt, roept de jongerenpartij van N-VA nu op tot volledige en definitieve opschorting van de EU-lidmaatschapsgesprekken met Ankara. Dit naar aanleiding van de dertigste verjaardag van de Turkse officiële toetredingsaanvraag en het debat hieromtrent in het Europese Parlement.

De radicale oproep van Jong N-VA om de onderhandelingen volledig op te blazen, komt er na spanningen in Europese steden tijdens de Turkse kiescampagne rond het referendum van 16 april. De positieve uitslag van dat referendum geeft beduidend meer macht aan Turks president Recep Erdogan. Deze heeft ook al verschillende malen laten uitschijnen dat het institutioneel vernieuwd Turkije, dat een presidentieel systeem zal gaan hebben, opnieuw de doodstraf gaat invoeren. Voor veel West-Europese politici, inclusief de N-VA, is dit een rode lijn die niet mag overschreden worden.

“Blijft weinig over van de democratie”

Jong N-VA vindt dat sinds de mislukte staatsgreep afgelopen zomer en het referendum van midden april er in Turkije “weinig overblijft van de democratie, mensenrechten en fundamentele vrijheden die de voorbije decennia zorgvuldig opgebouwd werden”. Tomas Roggeman, voorzitter van Jong N-VA, ziet een cynisch realpolitik spel gespeeld worden dat ten koste gaat van fundamentele waarden: “Om geopolitieke redenen probeert de EU Turkije te vriend te houden maar genoeg is genoeg. Een land waar met ijzeren hand elke vrijheid in het land wordt onderdrukt, zou überhaupt niet in aanmerkingen mogen komen om toe te treden tot de EU”, aldus Roggeman.

Daarom wil Jong N-VA nu een volledige en onmiddellijke stop van de EU-onderhandelingen met Turkije. Roggeman ziet ook een groeiende en kwalijke islamistische invloed in het bestuur van Erdogan: “Sinds de bevriezing is Turkije nog verder afgedwaald, met méér islamisme, hardere onderdrukking van de Koerden, de afschaffing van de vrije pers, afschaffing van de vrije rechtspraak en intimidatie van tienduizenden andersdenkenden.”

Turkije en de EU, een lang verhaal

De onderhandelingen met Turkije liggen al sinds 2013 stil. Van de vijfendertig wetgevingshoofdstukken die men moet overeenkomen om EU-lidstaat te worden is slechts één afgewerkt en gesloten. In november vorig jaar stemde het Europees Parlement reeds een resolutie tot bevriezing van de toetredingsgesprekken met Turkije, hetgeen op verbolgen reacties van Erdogan kon rekenen. Deze dreigde ermee de Turks-Europese vluchtelingendeal, die van belang is om de Balkanroute onder controle te houden, op te blazen.

In januari riep moederpartij N-VA nog op om de financiële steun aan Turkije om de EU-lidmaatschapsdoelstellingen te halen, te schrappen. De middelen die dan zouden vrijkomen, wou men alloceren ten voordele “het gematigde Turkse middenveld dat vasthoudt aan democratische waarden en mensenrechten”.


Maar Roggeman vindt dat “het geen zin [meer heeft] om te wachten op verbetering die er niet komt. De situatie in Ankara is zodanig rot dat het niet meer thuis hoort in de diepvries maar in de vuilbak.”

Sinds de mislukte couppoging in de zomer van 2016 leven voor- en tegenstanders van Erdogan (meer) op gespannen voet. In nasleep van de gefaalde staatsgreep werden duizenden dissidente journalisten, academici, militairen en politici gearresteerd of ontslagen door de Turkse overheid.

Een overzicht van de gearresteerde journalisten is te vinden op de website turkeypurge.com.

  • Jos

    Het leek me van in het begin al een doodgeboren kind, die toetreding van Turkije. Nu zijn ze blijkbaar bang dat Erdogan de sluizen voor de vluchtelingen openzet? Als wij ze aan onze kant sluiten, wat is dan het probleem? En nog een vraag, als Erdogan dit doet, kunnen wij (de eu) Turkije dan niet economisch straffen? Ik denk toch dat de helft van de economie van Turkije afhangt van Europa?