Gedetineerden hebben in 2016 voor meer dan 75.000 euro aan stakingsvergoedingen uitbetaald hebben gekregen, zo meldt De Tijd. Het zou gaan om gevangenen die in de gevangenis werken uitvoeren, maar door de stakingen van de penitentiaire beambten hun werk niet konden doen.

Cellmade, de commerciële naam van de Regie van de Gevangenisarbeid, biedt zijn diensten aan, of liever: die van de gevangenen, in de Belgische bedrijfswereld. Het gaat over onder meer metaalbewerking, inpakken, monteren, confectie en schrijnwerkerij tot mailings, digitaliseren en zelfs kaasmakerij. Binnen drie dagen krijgen geïnteresseerde klanten een offerte aangeboden. Bedrijfsleiders mogen zelfs gaan kijken hoe de gevangenen hun producten maken.


Het afgelopen jaar hebben zo een 370-tal ondernemingen in België opdrachten laten uitvoeren door gevangenen. Daarmee geven ze honderden gedetineerden werk in gevangenissen. Het gaat om een omzet van in totaal meer dan 6 miljoen euro. ‘Big business’ dus. Daarnaast blijven de honderden gevangenen ook nog werken voor de gevangenissen zelf, zoals huishoudelijke taken, en maken de gevangenissen ook eigen producten die ze zelf verkopen. In totaal bedraagt de omzet van de Regie van de Gevangenisarbeid 15 miljoen euro.

Cipierstaking

Echter, gooiden de stakende cipiers het voorbije jaar grondig roet in het eten. De zware staking van de Franstalige cipiers vorig jaar, die drie maanden duurde, heeft Cellmade een aardige duit gekost, zo blijkt uit cijfers die minister van Justitie Koen Geens (CD&V) gaf aan Ecolo-parlementslid Jean-Marc Nollet. Door deze staking leed Cellmade meer dan een half miljoen euro schade. De ateliers in Franstalig België hebben meer dan twee maanden moeten sluiten.

Minister Geens zegt moeilijk te kunnen uitmaken hoeveel nieuwe contracten de gevangenissen is misgelopen door de stakingen. Echter zou het aantal ondernemingen dat vorig jaar samenwerkte met de gevangenissen gedaald zijn van 395 naar 373.

Wettelijke verplichting

Door de stakingen van de cipiers, werd er maar liefst meer dan 75.000 euro aan stakingsvergoedingen betaald aan de gedetineerden. Dat is een wettelijke verplichting. Ondanks dat de gedetineerden slechts enkele euro’s per uur mogen verdienen, gaat het dus toch om een behoorlijk bedrag. De bewuste wet al dateert van onder voormalig PS-minister van Justitie Laurette Onkelinx, maar werd nooit afgeschaft.

Dat gevangenen in sommige gevallen recht hebben op uitkering, ligt maatschappelijk gevoelig en was in het verleden al regelmatig onderwerp van debat. Zo overwoog de regering Michel in 2014 al om de ziekte-uitkeringen van gedetineerden te schrappen en sprak Kris Peeters in 2016 over het herbekijken van werkloosheidsvergoedingen van gevangenen. Ook kwam er in 2016 aan het licht dat maar liefst 21 gedetineerden die voor terrorisme in de cel zaten, stempelgeld zouden hebben getrokken.