Wie dacht dat de EU in overeenkomst met artikel 8 van het Verdrag van Lissabon de Brexit-onderhandeling zou benaderen, heeft zich mispakt. Artikel 8 stelt dat de EU een ‘speciale relatie’ met de buurlanden van de EU zal onderhouden tot bevordering van de welvaart en vrede. Vandaag werd het echter duidelijk dat de EU van het Verenigd Koninkrijk een voorbeeld wenst te maken.

Nu het Verenigd Koninkrijk officieel artikel 50 heeft ingeroepen dat het in staat stelt de unie te verlaten, zijn de EU en haar lidstaten gestart met het bepalen van de gezamenlijke positie voor de onderhandelingen. De Britse vraag tot constructieve gesprekken werd vandaag door de Commissie naast zich neergelegd. In een werkdocument verzonden naar de lidstaten van de EU staan een aantal opmerkelijk harde onderhandelingsproposities.

De Europese Commissie haar eisen

De Commissie vraagt vooreerst om de onderhandelingsperiode in te korten tot één jaar. Binnen dat jaar zouden de juridische kwesties tussen beide voormalige partners geregeld moeten worden. De Britse premier Theresa May (Conservatives) kan dus pas beginnen onderhandelen over een vrijhandelsakkoord nadat ze de juridische kwesties met de EU heeft kunnen regelen.

Aangezien de eerste ronde onderhandelingen tot in het najaar zullen duren is het onmogelijk voor May om een vrijhandelsakkoord te bekomen binnen deze periode. De Commissie zegt dus impliciet dat ze liever terugvallen op internationale handelsakkoorden dan met het Verenigd Koninkrijk over handel te praten. De Commissie stelt bovendien dat de Britten eerst een reeks aan financiële bijdragen moeten betalen vooraleer de onderhandelingen van start kunnen gaan.

Why Theresa May has a winning hand and must go all in

The EU is on the verge of the abyss. Here's why Theresa May has a winning hand and must go all in.

Geplaatst door The Telegraph op dinsdag 28 maart 2017

Frankrijk en Duitsland verharden de toon

Frankrijk heeft zich achter de voorstellen van de Commissie geschaard. Er bestond al geen twijfel over het feit dat de Franse regering van president François Hollande (PS) voor harde maatregelen tegen het VK ging opteren. De Franse regering maakte deze harde taal nu concreet door 60 miljard euro te eisen voor de kosten van de Brexit-onderhandelingen.

Berlijn had zich de laatste maanden eerder gematiged uitgelaten over de Brexit-onderhandelingen maar lijkt nu om strategische redenen haar communicatie tegenover Londen te verharden. Zo is de prioriteit voor de Duitse regering de eenheid te bewaren tussen de overige lidstaten. De Britten hadden gehoopt dat Angela Merkel (CDU) haar eigen exportmarkt zou willen beschermen, maar vandaag maakte de Kanselier echter duidelijk dat voor de eenheid van de EU Duitsland bereid is economische klappen te incasseren. “Wir schaffen das”, als het ware.

Het kan echter nog erger voor de Britten. Uit een gelekt overheidsrapport blijkt dat de Duitse regering rekent op een 10 jaar durende onderhandeling met het Verenigd Koninkrijk omtrent een vrijhandelsakkoord. Het akkoord zou bovendien integraal op alle economische sectoren van toepassing zijn en aan de Britten worden voorgesteld als een te nemen of te laten overeenkomst.

Een aanval op de Britse soevereiniteit

De klap op de vuurpijl komt, hoe kan het ook anders, van de Europese Commissie. In hun werkdocument staat het volgende: “Nadat het Verenigd Koninkrijk de Europese Unie verlaat, zal geen enkel akkoord bereikt tussen de twee partijen van toepassing zijn op Gibraltar tenzij Spanje en het Verenigd Koninkrijk onderling tot een akkoord komen.”

Gibraltar is een klein stuk Brits soeverein grondgebied ten zuiden van Spanje, grenzend aan de Middellandse Zee. Deze clausule geeft Spanje het de facto zeggenschap over Gibraltar door de juridische onzekere status die het gebied na de onderhandelingen zou krijgen.

Het valt bovendien het ondeelbaarheidsprincipe van het Verenigd Koninkrijk aan en zou een achterdeur tot de successie van landstreken als Schotland en Noord-Ierland kunnen beteken. Deze clausule is bovendien bijzonder pijnlijk aangezien het de reden voor vertrek die May in haar historische brief had aangegeven, aanvalt: de Britse soevereiniteit.

  • Doordenker

    Ik dacht dat de EU driemaal zoveel uitvoert naar het VK dan omgekeerd.
    Als de EU invoertarieven heft op Britse goederen en diensten en het VK heft net dezelfde invoertarieven op goederen en diensten afkomstig de EU, dan is de EU de grote verliezer.
    Bovendien hoeft het VK na Brexit jaarlijks geen miljarden meer op te hoesten voor het hele EU circus waar enkel multinationals, politiekers en hun slippendragers baat bij hebben en al de anderen moeten voor betalen.

  • De Block Paul

    Als May zich ontpopt als nieuwe Iron lady, mag Europa en vooral Vlaanderen zijn borst alvast maar nat maken. Met dit standpunt organiseert Europa zijn desintegratie.

  • Doordenker

    Als de Grieken aan Duitsland de rekening willen presenteren voor de kosten die de tweede wereldoorlog voor hen met zich meegebracht hebben, kunnen de Britten misschien aan de Europese Commissie ook hun factuur voor de bevrijding van Europa eens presenteren…