Marine Le Pen (FN) zakt dit weekend af naar Libanon. De Franse presidentskandidate zal er een onderhoud hebben met president Michel Aoun en premier Saad al-Hariri. Libanon en Frankrijk delen een stuk van hun geschiedenis en hebben een sterke diplomatieke band met elkaar.

Op 19 en 20 februari zal Marine Le Pen (FN) in Libanon worden ontvangen door president Michel Aoun en eerste minister Saad al-Hariri. Le Pens bezoek aan de Levant komt er negen weken voor de eerste ronde van de Franse presidentsverkiezingen. De reden voor het onderhoud met de Libanese staatsleiders moet gezocht worden in de hechte band tussen beide landen. Na enkele eeuwen Ottomaanse bezetting deelde het Sykes-Picotverdrag het Midden-Oosten in 1916 op tussen Frankrijk en Groot-Brittannië. Het huidige Libanon en Syrië vielen ruim twee decennia lang (1923-1946) onder Frans mandaat. Toen de Libanese Burgeroorlog uitbrak in 1975 zochten tienduizenden Libanezen hun toevlucht in Frankrijk. Veel Libanese vluchtelingen leven er vandaag nog steeds en werden Franse staatsburgers.

Ook president Aoun en premier Hariri hebben vaste voet aan de grond in Frankrijk. Aoun, een maronitisch christen, was er vijftien jaar lang in ballingschap nadat het Syrische leger hem het land uit dreef; de soennitische Saad Hariri woonde een tijd lang in Parijs. Zijn vader en voormalig premier Rafiq Hariri stond bekend voor zijn goede relaties met ex-president Jacques Chirac (Les Républicains).

Christenen in het Midden-Oosten

Bronnen binnen het Front National gaven aan dat Marine Le Pens bezoek aan Libanon ook een gebaar is richting de christenen in het Midden-Oosten. Al enkele jaren lijden de verschillende christelijke gemeenschappen in Irak en de Levant onder het groeiende moslimextremisme in de regio. In het verleden sprak het Front National al vaker haar steun uit voor die eeuwenoude geloofsgemeenschappen. Wat Marine Le Pen en de Libanese staatslieden zullen bespreken is vooralsnog onduidelijk.

Excuses van Macron

Vorige maand deed de links-liberale Emmanuel Macron eveneens Libanon aan. Macron ontmoette er zowel de Assad-gezinde Michel Aoun, als premier Hariri, die kritisch is voor de leider van het Syrische regime. Macron pleitte toen voor een “politique d’equilibre” en legde de nadruk op het belang van dialoog met alle zijden van het Syrische conflict, dus ook met president Assad. Deze week nog was Macron te gast in Algerije, dat net zoals Libanon in het verleden vanuit Parijs werd bestuurd.

Van 1848 tot aan het eind van de Algerijnse Oorlog in 1962 was het Noord-Afrikaanse land verdeeld in Franse departementen. In de tweede helft van de 20ste eeuw migreerde een aanzienlijk aantal Algerijnen richting Frankrijk. In een interview met de Algerijnse zender Echorouk News deed Macron de Franse koloniale periode in Algerije af als “barbarij” en een “misdaad tegen de menselijkheid. De voorman van En Marche! meent dat Frankrijk haar excuses moet aanbieden aan Algerije, dit tot grote ontstentenis van de centrumrechtse kandidaat François Fillon (Les Républicains). Fillon noemde de uitlatingen van Emmanuel Macron “een presidentskandidaat van de Republiek onwaardig.

  • Paul Cock

    Er zijn veel Algerijnen naar Frankrijk geïmigreerd, maar ook veel Fransen zijn vanuit Algerije naar Frankrijk geïmigreerd (één miljoen pied noirs), en die laatste dik tegen hun goesting. Méér dan honderdduizend Harkis en inheemse medewerkers van de Fransen is de keel overgesneden of anderszins vermoord door de FNL. Algerije is net als de rest van Noord Afrika gekolosniseerd door Arabieren, de kristenen zijn in de vroege middeleeuwen in drie migratiegolven naar Europa gevlucht. De Turken hebben de Arabieren in Algerije honderden jaren hardvochtig onderdrukt. Barbarijse kapers hebben o.a. vanuit Algerije honderden jaren op Europese slaven gejaagd.
    Ja, soms vergeet men stukjes van de geschiedenis als men als Europeaan door het stof kruipt om de Arabische stemmen van migranten wilvergaren in datzelfde Europa.