Vandaag werden (sociale) media opgeschrikt door het bericht van een verkrachting in Zweden die live werd uitgezonden op Facebook. De daders zouden een migratieachtergrond hebben. Komen verkrachtingen vaker voor dan vroeger? Is er een daderprofiel dat meer voorkomt?

Verkrachting in België is gedaald

In de criminaliteitsstatistieken zien we dat het aantal verkrachtingen in België is gedaald met 6,7% tegenover 2014. Vlaanderen (-2,8%) is hier de minst goede leerling van de klas. Wallonië (-11,4%) en Brussel (-6,4%) doen het een stuk beter. In deze cijfers werd enkel rekening gehouden met het aantal verkrachtingen, niet met aanrandingen. In 2015 werden 2.865 verkrachtingen aangegeven, wat een gemiddelde is van ongeveer 8 per dag. Zowel de politie als het parket geven hier aan dat er bijna zeker sprake is van een hoog dark number. Dit zijn de cijfergegevens van slachtoffers die geen aangifte doen om allerlei redenen zoals schaamte, angst, onbegrip… De federale politie spreekt zelfs van bijna 90 procent van alle seksuele misdrijven.


Het lijkt een belangrijke taak van de politie om dit dark number te verkleinen, hoewel dat moeilijk is gezien ze erg afhankelijk is van de aangifte door het slachtoffer. Vaak worden verkrachtingen ook niet aangegeven omdat de slachtoffers zich al hebben gewassen of omdat ze zich onvoldoende herinneren van de feiten. Het is belangrijk dat er dan alsnog aangifte wordt gedaan, om een beter zicht te krijgen op het aantal feiten en hun omstandigheden en om hieruit af te leiden hoe die kunnen worden vermeden. Ook is het af te raden om zich reeds te wassen voor aangifte, omdat heel wat bewijsmateriaal dan wordt verwijderd.

In 44% van de gevallen wordt verkrachting geseponeerd door het parket. Dit is een hoog cijfer voor een ernstig delict. Hiervan ligt een gebrek aan bewijs vaak aan de oorzaak. In vele gevallen blijft het immers een moeilijk punt te bewijzen dat er geen toestemming was. Vaak is er ook onvoldoende tastbaar bewijsmateriaal voorhanden zoals DNA omdat slachtoffers vaker de neiging hebben zich onmiddellijk na de feiten te wassen.

Vergelijkingen met de cijfers van andere landen zijn moeilijk omdat de juridische definitie van verkrachting vaak niet volledig overeenkomt. België werd in 2014 door de VN op de vingers getikt voor zijn slechte cijfers in zedenzaken.

Verkrachting in Europa is gestegen

De FRA, de EU-waakhond voor grondrechten, bracht in 2014 ook al onrustwekkende cijfers over de gehele EU tezamen: een op drie vrouwen ouder dan 15 jaar zou al met een of andere vorm van seksueel geweld te maken hebben gehad. Hierin werden stalking en cyberpesten met seksuele ondertoon ook opgenomen. Meer dan vijf procent van alle vrouwen ouder dan 15 jaar in EU zou verkracht zijn. Het gaat dus over ongeveer 9 miljoen vrouwen.

Verschillende media rapporteerde al een slechte evolutie van de cijfers en spraken zelfs over een verkrachtingsepidemie. Sinds de start van de asielcrisis werd Europa regelmatig opgeschrikt door frequente en soms grootschalige zedenfeiten door mensen met een migratieachtergrond. De Duitse groep XYEinzelfall houdt grafisch een overzicht bij van feiten gepleegd door migranten van voornamelijk in het Duitse taalgebied. De paarse en roze markers betreffen seksuele misdrijven, waaronder een incident met een 10-jarig jongetje die verkracht werd door een Iraakse man in een zwembad in Oostenrijk.

Migratie en verkrachting

In Europa wordt Zweden vaker genoemd als “de verkrachtingshoofdstad. Verontrustend is dat de verkrachtingen er in stijgende lijn lijken te gaan. Zweden zou bovendien ook onderaan de lijst bengelen als het gaat om veroordelingscijfers. Vorige maand was er nog veel ophef in het Scandinavische land omdat Afghanen veroordeeld voor verkrachting niet het land werden uitgezet. In twintig jaar tijd zijn het aantal gevallen van verkrachting verviervoudigd. Extrapolatie van de cijfers leidt tot de hallucinante conclusie dat elke Zweedse vrouw gemiddeld één keer verkracht wordt in haar leven, Schrijft Udo Ulfkotte.

Het Gatestone Instute, een conservatieve denktank waarvan voormalig VS-ambassadeur aan de VN, John Bolton, voorzitter is, legde eerder de link met de multiculturele samenleving van Zweden en haar hoge immigratiecijfers.

De Zweedse overheid zelf tracht de slechte cijfers te verklaren door een hogere aangiftepercentage en de een bredere definitie van seksuele delicten in de strafwet. Als het dark number, dat hierboven beschreven staat effectief verkleint, zal de geregistreerde criminaliteit inderdaad stijgen, maar dat hoeft inderdaad niet te zeggen dat de reële criminaliteit is gestegen. Bovendien is correlatie niet per se causatief. Dat wil zeggen: het is niet dat omdat zowel migratiecijfers als het aantal verkrachtingen tegelijk zijn gestegen dat het een automatisch het ander heeft veroorzaakt. Uitspraken doen omtrent het gegeven blijft moeilijk omdat er in Zweden geen etnische data mag bijgehouden worden van criminaliteit.

Volledige informatie zou alvast meer duidelijkheid met zich meebrengen. Blijkt er uit complete daderregistratie dat er wel degelijk een oorzakelijk verband is tussen migratie en verkrachting, kan de overheid hierop anticiperen op velerlei wijze. Blijkt dat er geen link is, vermijdt ze stigmatisering richting nieuwkomers.

  • andre

    waarom zwijgt onze leugenpers als vermoord en zeker als het om vreemdelingen of van vreemde afkomst gaat .babara Pas VB heeft de vraag in het Parlement gesteld en gevraagd welke bevolkingsgroep voor de groepsverkrachtingen (meer dan 250 op een jaar) zat maar geen antwoord op kreeg en hier in de media verzwegen wordt ik heb het uitgebreid in de nederlandse media gelezen

  • Jan Hammerbacher

    Het is bekend dat de profeet Mohammed meermaals zijn mannen toestemming gaf om krijgsgevangen vrouwen te verkrachten, o.a. na de slag bij Badr van 624. Zoiets creeert bij moslims natuurlijk de indruk dat het verkrachten van ongelovige vrouwen ok is