De Franse presidentskandidate voor Front National, Marine Le Pen, vindt het referendum waarna Rusland de Krim aansloot bij haar grondgebied “niet illegaal”. De annexatie, uitgevoerd in 2014, wordt niet erkend door de EU en VS en veroorzaakt heel wat spanning tussen het Westen en Rusland.

In een videogesprek met het Franse BFM zegt de Franse nationaliste: “Ik geloof zeker niet dat het om een illegale annexatie ging. Er is een referendum georganiseerd en de mensen van de Krim hebben voor Rusland gekozen. Ik geloof absoluut niet dat er sprake was van een illegale annexatie. Er was een referendum en er is geen reden om dat referendum in vraag te stellen”.

Tom Van Grieken, voorzitter van het Vlaams Belang met wie het FN in een Europese fractie (ENF) zit, is het eens met Le Pen, zij het niet voor 100%: “De manier waarop dat referendum is georganiseerd, en dan vooral de mate waarin observatoren werden toegelaten, was niet ten volle correct. Maar ik ben ervan overtuigd dat wanneer dat wel het geval zou geweest zijn, het resultaat ongeveer hetzelfde zou geweest zijn. Ik zie daarom weinig graten in de uitspraak van Marine Le Pen.”

Nochtans heeft de sterk pro-Russische positie van het FN in het verleden wel al vaker ongenoegen veroorzaakt in de Europese rechtsnationalistische fractie van ENF. Volgens insiders zou Gerolf Annemans, Europarlementslid voor Vlaams Belang, al vaker ontevreden zijn geweest over de Russofiele verklaringen van het FN.

Nieuwe nationalisten & Rusland

Geert Wilders, voorzitter van het rechtspopulistische PVV dat tevens lid is van ENF, wil ook meer toenadering tot het Rusland van Poetin. Marine Le Pen heeft het in interview over “strategische relaties” tussen Frankrijk en Rusland. Die kunnen volgens haar gebruikt worden tegen IS.

In West-Europese nationalistische partijen is er een generatiekloof te bemerken tussen de kaderleden van tijdens de Koude Oorlog, die eerder Atlantisch en pro-VS zijn, en de nieuwe generatie nationalisten post-Koude Oorlog, die vaker een toenadering met Rusland genegen zijn. Zo ook bij het Vlaams Belang.

Het schiereiland Krim in de Zwarte Zee werd tijdens de beginfase van het conflict in Oekraïne toegevoegd aan het Russische grondgebied na een militaire interventie, gevolgd door een referendum. Het Russisch leger liet een terugtrekking toe van de Oekraïense strijdkrachten na het verloop. Meer dan 95% van de Krimbewoners stemden voor een Russische lotsbestemming. Maar zowel Kiev, de VS als de EU erkennen de opdeling van Oekraïne niet.

  • Vido Dasler

    Ook hier is men weer zeer selectief in het weergeven van de historische gebeurtenissen. Pas na de door het westen georganiseerde staatsgreep tegen de democratisch verkozen president , besloot de autonome republiek van de krim en de stad sevastopol , om een referendum te houden om zich onafhankelijk te verklaren en toe te treden tot de russische federatie.

  • Jos

    Chroestjov (eigenlijk een Oekraïner) heeft de Krim geschonken aan Oekraïne in 1954. Binnen de Sowjet-Unie was dat niet echt een probleem. Het probleem ontstond bij het vallen van de muur. De geschiedenis van de Krim heeft veel meer met Rusland te maken dan met Oekraïne (zij komen er pas in voor vanaf de schenking). In die zin kan ik wel begrijpen dat de bevolking (of het grootste gedeelte ervan) zich meer tot Rusland aangetrokken voelt. In hoeverre die bevolking er al aanwezig was of ingeweken is maakt wel een wezenlijk verschil natuurlijk, en die cijfers ken ik niet.