De Nederlandse overheid beweert zich te bekommeren om volksgezondheid en het tegengaan van verslavingen. De heersende politieke partijen bepalen het beleid. Dit beleid uit de koker van het ‘partijkartel’ faalt hopeloos. Kenmerkend is de focus op de korte termijn en het negeren van relevante onderzoeken. Sta mij toe dit falende beleid van de Nederlandse overheid in samenwerking met de EU te illustreren met een voorbeeld: de e-sigaretindustrie.

Vorige week kondigden coalitiepartijen PvdA en VVD nieuwe maatregelen aan tegen de E-sigaret industrie. Het aanscherpen van de regels voor e-sigaretten en kruidentabak krijgt in de Tweede Kamer brede steun. Het kabinet wil voor deze relatief nieuwe rookwaren dezelfde regels laten gelden als voor gewone tabak. Dat betekent dat er een leeftijdsgrens komt van 18 jaar, net als gezondheidswaarschuwingen op de verpakking en beperkte reclamemogelijkheden.”

Nochtans blijkt uit onderzoeken dat deze elektronische sigaretten veel minder schadelijk zijn (ongeveer 95 percent) en veel mensen van het roken van echte sigaretten weerhoudt.

Gezien op gebied van gezondheid deze tabaksvrije rookwaren een enorme verbetering zijn, wat motiveert de politiek dan om e-sigaretten als normale sigaretten te behandelen? Voor het antwoord op die vraag moeten we niet kijken naar de vermeende schadelijke impact van e-sigaretten op de gezondheid van mensen. Het gaat immers om de financiële schade die deze revolutie in roken teweeg zal brengen bij concurrenten. De enige partijen die baat hebben bij de e-sigaretindustrie te saboteren zijn zij die normale sigaretten verkopen en zij die geld ontvangen van deze oude industrie. De tabakslobby heeft in Nederland al jaren een vinger in de pap waar het gaat om beleid. De 2,1 miljard euro die de roker jaarlijks op moet hoesten aan accijnzen openen in Den Haag vele deuren die voor anderen gesloten blijven.

Lobbywerking en NIX18

Nu is het waar dat bedrijven zich via een lobbywerking willen verzetten tegen strengere regulering voor hun eigen industrie. Hier is echter iets anders aan de hand. Politieke partijen gaan expliciet de strijd aan met rookwaren die veruit superieur (i.e. gezonder) zijn aan normale sigaretten. Als volksgezondheid voor politici zwaarder zou wegen dan twee miljard aan accijnzen zouden e-sigaretten niet als normale sigaretten worden behandeld.

Met deze flagrante hypocrisie in het achterhoofd is de ‘tot 18 nix’-campagne van de Nederlandse overheid, dat ieder onder de 18 jaar geen enkel genotsmiddel wil zien gebruiken, niets meer dan een gotspe. Het partijkartel (term in Nederland voor systeempartijen, gebruikt door onder meer de oppositiepartij FvD, nvdr) geeft niet daadwerkelijk om volksgezondheid of het beëindigen van verslavingen.

Het optimale resultaat voor het partijkartel is niet een gezonder Nederland en derhalve lagere accijnsinkomsten. Nee, ze zullen de fondsen van de tabakslobby met graagte ontvangen totdat de publieke druk te groot is. In het Verenigd Koninkrijk zijn er inmiddels meer dan 2,8 miljoen ‘vapers’ (gebruikers van e-sigaretten). Deze groep is enorm gekeerd tegen de EU en de onterechte gelijkstelling van e-sigaretten aan tabak.

De econoom Bastiat stelde dat in de economie ‘het geziene‘ – hetgeen direct kan worden waargenomen zoals twee miljard aan accijnzen – voorrang krijgt op ‘het ongeziene’ – zoals gezondere burgers op langere termijn. Waar een goede econoom zich van een slechte onderscheidt door ‘het ongeziene’ te zien, geldt hetzelfde voor politici.

Power in numbers

De les die we hieruit leren is zo oud als de politiek zelf. Voor het partijkartel draait alles om geld en macht en is het belang van de Nederlandse burger ondergeschikt. Van de 3,5 miljoen rokende Nederlanders is nu nog maar zo een vijf procent gebruiker van de elektronische sigaret. Van die cijfers zijn politieke partijen niet onder de indruk.

Het korte termijnbelang van accijnzen gaat boven het langere termijnbelang van minder en gezondere rokers. Dat is het lot van politici zonder visie die aan de leiband zitten van grote bedrijven. Corporatisme en lobbyisme benadelen de Nederlandse ondernemer en burger.