Nu de verkiezingen in de VS voorbij zijn en Hillary Clinton geen president is geworden, zoeken de Democraten naar een schuldige. Een veelgehoorde klacht is dat de Russen achter de hacks van wikileaks zaten en door geregeld schadelijke informatie te lekken tot aan de verkiezingen onherstelbare schade hebben aangebracht aan de campagne van Clinton.

De waarheidsgetrouwheid van de lekken wordt nochtans niet in vraag gesteld, enkel de bron. Ook wordt er weinig bewijs gebruikt om deze stelling hard te maken. Er is echter nog een ander spionageverhaal dat haar pijn gedaan heeft, waar men veel minder van spreekt en misschien veel interessanter is.

‘Project Veritas’

De conservatieve politiek activist, James O’Keefe, is al een tijdje bezig met undercover-projecten waar hij op zoek gaat naar schandalen bij de linkerzijde. Op die manier heeft hij de progressieve organisatie ACORN in een lastig parket gekregen nadat hij een undercoverreportage had gemaakt in 2009: Hij poseerde als de pooier van (kinder)prostituees die op zoek ging naar uitkeringen en steun. Medewerkers van ACORN gingen daar op in en alles stond op film. Dit werd verspreid en dat luidde het einde in van de organisatie. Met stunts zoals deze stond hij ook op de radar van mensen als Donald Trump die 10.000 dollar heeft gedoneerd aan zijn organisatie: Project Veritas. Nog lang voor Trump presidentskandidaat was.

Die steun heeft zich terugbetaald, want in de verkiezingsstrijd hebben ze meer dan hun rol gespeeld ten voordele van Trump: in een serie van opnames brachten ze de praktijken van de Democratische partij en Clinton naar boven die blootlegden hoe cynisch de strijd wel gevoerd werd. Het spel werd vuil gespeeld om zeker te zijn van de winst.

Geweld in Chicago

In maart 2016 waren er heel wat gewelddadige incidenten in Chicago toen Trump-bijeenkomsten geannuleerd werden wegens het aanhoudende geweld. De veiligheid kon niet gegarandeerd worden. Er waren heel wat protesten die ontspoorden en Trump zou een te polariserend figuur zijn.

Volgens zijn toenmalige Republikeinse tegenstanders had de Republikeinse presidentskandidaat Trump hierdoor geen schijn van kans in de voorverkiezingen. Er zou een giftig klimaat gecreëerd en tweedracht gezaaid zijn en te veel woede en bitterheid. De kranten en nieuwsafleveringen brachten materiaal van Trump-aanhangers die gewelddadig en extreem zouden zijn. De realiteit toonde echter een genuanceerder verhaal.

De video’s

De eerste video die door Project Veritas werd vrijgegeven op 17 oktober onderzocht dit thema en sloeg in als een bom. Er werden gesprekken opgenomen met diverse leidinggevende figuren van Americans United for Change, een linksprogressieve vzw. Zoals met Scott Foval die ‘national field director’ was en Bob Creamer die ‘Democracy Partners‘ had opgericht.

Foval werkte vroeger voor ‘People for the American Way‘, een linkse drukkingsgroep die onder meer gefinancierd wordt door George Soros en waar onder meer Tony Podesta nog voorzitter is geweest. Tony Podesta is de broer van John Podesta. John was de campagneleider van de Clintoncampagne.

Bob Creamer is een politieke consultant voor de DNC (Democratic National Convention) die linksprogressieve campagnes ondersteunt en voor dezelfde organisatie werkte. In 2005 pleitte hij schuldig voor overtredingen en de belastingwetgeving en bankfraude, hij betaalde zijn slachtoffers terug en zat vijf maanden in de gevangenis en elf maanden onder huisarrest hiervoor. Hij is een persoonlijke vriend van president Obama en getrouwd met een Democratisch congreslid.

In de video werd onder meer toegeven dat de rellen doelbewust werden opgestart door de Democraten door het toepassen van ‘bird dogging‘: het plaatsen van agitatoren die de orde moeten verstoren. Het ging zelfs zover dat men toegaf zwakbegaafde mensen te hebben betaald en ingezet om de onlusten te veroorzaken. De bedoeling was om een algemene onveiligheid te creëren. Hoewel de beschuldigingen in alle toonaarden ontkend werden, werden Foval en Creamer bij het uitgeven van de video snel ontslagen.

Americans United for Change was een Superpac. Een Superpac is een organisatie die campagnebijdragen bijeenbrengt en zich inzet voor of tegen bepaalde kandidaten of initiatieven. Deze zijn in principe volledig onafhankelijk, maar in de praktijk wordt er wel degelijk samengewerkt met de partijen. In de opnames wordt het dan ook meermaals bevestigd dat er een lijn is van Clinton en de partij tot aan de agitatoren op het terrein.

De dag erna werd de tweede video geplaatst:

Hier licht Foval stemfraude toe, die al 50 jaar aan een stuk zou bezig zijn. Er werd zelfs in detail toegegeven dat hele busladingen met mensen verplaatst werden om in bepaalde gebieden te gaan stemmen. Iets wat republikeinen al langer hadden vermoed. Ook wordt er toegegeven dat lakse wetten inzake registratie van stemmers het heel wat makkelijker maken om te frauderen. De DNC voert al lang campagne tegen strengere registratie omdat dat ten nadele zou zijn van sociaal zwakkeren en minderheden.

Op 24 oktober kwam de derde video online:

Dit was voor Republikeinen de kers op de taart, want hier wordt geïmpliceerd dat Hillary Clinton op de hoogte was van smerige acties. Zo wordt een ganse actie rond het planten van Donald Ducks bij Trumps bijeenkomsten op poten gezet. Dit was een idee van de DNC uit waarvoor Clinton goedkeuring zou gegeven hebben. De actie moest Trump ertoe dwingen zijn belastingen openbaar te maken. Dergelijke coördinatie is nochtans verboden. Het is echter maar de vraag hoe streng hier op wordt toegezien. Zo tonen bezoekersgegevens van het Witte Huis aan dat Bob Creamer maar liefst 342 keer op bezoek is gekomen en 47 afspraken heeft gehad met president Obama.

Een motief waarom DNC deze actie niet zelf wilde doen was dat er toen problemen waren tussen Donna Brazille en ABC. Dat is een TV-zender en eigendom van Disney. Donna Brazille, die ook werkte voor CNN, is voorzitter van de DNC en kwam in opspraak omdat ze vragen van CNN had doorgespeeld aan Clinton. Ze heeft dit lang ontkend, maar de oneerlijke praktijk kwam aan het licht in Wikileaks en heeft de CNN aan geloofwaardigheid gekost.

Onderzoeksjournalistiek

De mensen van Project Veritas zijn rigoureus te werk gegaan. Met acht mensen hebben ze meer dan een jaar lang geïnfiltreerd in de organisaties van politieke tegenstrevers en waar men onregelmatigheden vermoedde. Men heeft aliassen opgezet, een ‘offshore’ rekening met 20.000 dollar voorzien, exclusieve sportwagens en private vliegtuigen ter beschikking gekregen om de schijn op te houden… Maar de inspanning loonde. De video’s waren alle drie ‘trending’ op Youtube wereldwijd.

Het verhaal werd in Amerika intensief gedeeld op de sociale media en koppen zijn gerold bij de DNC. Nochtans verscheen er weinig in de reguliere pers hierover. Na de ontslagen was de druk niet meer te houden: 75 miljoen impressies op Twitter en 20 miljoen op Youtube voor dit schandaal in anderhalve week tijd. Ter vergelijking: alle TV-zenders in de VS tezamen haalden 71 miljoen kijkers voor de verkiezingsresultaten, een absoluut hoogtepunt in politieke verslaggeving. Op een normale dag haalt CNN 650.000 kijkers en FOX 1,4 miljoen kijkers.

De journalistieke geloofwaardigheid van O’Keefe blijft in twijfel getrokken worden door de reguliere media ondanks zijn bevindingen. Het heeft de massa kijkers niet tegengehouden. Het lijkt erop dat het publiek blijvend naar informatie zal zoeken en vinden alwaar ze die niet kan vinden in de klassieke media.

  • andre

    goed en verhelderend artiekel

  • Doordenker

    Steeds meer ‘fake’ democratieën willen rechts-alternatieve nieuwssites gaan censureren met als doorzichtig voorwendsel dat die ‘fake’ nieuws zouden brengen, terwijl het vooral de mainstream media zijn die al jaren fake nieuws produceren.
    Italy Urges Europe To Begin Censoring Free Speech On The Internet: http://www.zerohedge.com/news/2016-12-30/

  • Jan VDS

    Als je de moeite neemt om de video’s te bekijken (2x zelfs) zie je veel editing hierin. Wat niet wegneemt dat er inderdaad belastende (mogelijks) feiten verteld worden. Toch zijn er momenten dat je eigenlijk verklaringen terugvind die zo ge-edit kunnen zijn.
    Toch ook een korreltje zout gebruiken. Vele van die pac’s dienen vooral zichzelf. De betrokken personen stellen zich dan ook graag voor als “intimi” van de kandidaten of dat er een rechtstreekse link is met hen. Zowel bij democraten als republikeinen. Ook misbruik komt vaak voor. Aan beide zijdes.
    Noot aan de auteur: misschien toch eens degelijk opzoeken wat bird-dogging eigenlijk betekend ipv het een betekenis geven volgens uw eigen graag gelezen politiek georiënteerde website. Bird-dogging betekend voorbereid aan kandidaten vragen stellen om hem/haar een antwoord te ontlokken die niet strookt met voorafgaandelijke verklaringen. Ook betekend het inpikken van iemands liefje.
    Andre: wat is er zo goed en verhelderend hieraan? Leg uit aub.
    Doordenker: voor mij hoeven die rechts-alternatieve nieuwssites absoluut niet gecensureerd worden. Ik gebruik deze sites om mijn eigen mening te vormen. Maar wat zijn dan de fake nieuwsitems die de mainstream media brengen? Kan je me hiervan degelijke voorbeelden geven? Ondanks dit (en na het lezen van andere van uw reacties) zou ik er toch maar serieus over nadenken (?) om uw alias te wijzigen naar naprater. Meer toepasselijk.

    • Doordenker

      On één voorbeeld te geven: de top fake news story van 2016 door de mainstream media was ongetwijfeld het verhaaltje dat de e-mails van de Democratische partij, die door Wikileaks openbaar gemaakt werden, afkomstig zouden zijn van Russische hack.