Cultuur & Samenleving

Onze cultuur is in verandering. Vandaag geen conflict tussen Kerk en Staat. Wel allerlei nieuwe bewegingen zoals Movement X, #BlackLivesMatter, tegenstand tegen Zwarte Piet, safe spaces, stemmen rond male privilege… Is dit nieuw cultureel conflict een noodzakelijk gegeven om (repressieve?) traditievormen af te breken? Of slaat de slinger te ver door?

Vrijheid van geloof staat in België niet ter discussie. Dat moet zo blijven. We zien wel hevige discussies rond symbolen die met geloof samenhangen. Vorig jaar liepen in Antwerpen al roetpieten rond. Voor de kinderen was het een fantastisch feest. Maar maak een pact en de poppen gaan aan het dansen. Het is belangrijk dat symbolen met respect worden behandeld. Dit wil niet zeggen dat alles onveranderlijk is, maar we moeten elkaars gevoeligheden wel respecteren. Dat geldt niet enkel voor de pietendiscussie, maar ook voor veel andere gevallen. Respect voor de gelijkheid tussen man en vrouw, respect voor andermans visie en overtuiging, respect voor dierenrechten… Respect is de sleutel.

Recht & Misdaad

Onze veiligheid is vandaag een hot topic. Ook al is de geregistreerde criminaliteit in de samenleving sterk gedaald, tegelijkertijd blijft het onveiligheidsgevoel, zeker in de steden, hoog. De aanslagen in Brussel en Zaventem hebben niet geholpen. Zaken zoals de verkrachter die meermaals kon toeslaan, dragen bij aan een gevoel van straffeloosheid. Zijn we te laks? Zijn we te streng?

De discussie over veiligheid gaat veel te weinig over de werking van het systeem. Salah Abdeslam had kunnen tegengehouden worden voor hij zijn gruweldaden pleegde. Maar het systeem faalde. De voorbeelden waar het mank loopt, zijn talrijk en wraakroepend. Iemand die veroordeeld is voor zware feiten en vervolgens gewoon weer vrij rondloopt, alsof er niks gebeurd is; een verkrachter die tijdens zijn penitentiair verlof zomaar opnieuw kan toeslaan; een chauffeur zonder rijbewijs die een kind doodrijdt… En uiteraard is het gerecht onafhankelijk. Maar dit mag geen excuus zijn om de discussie over het gerechtelijk apparaat, de straffen of hoe we omgaan met recidivisten uit de weg te gaan. Tegelijkertijd zien we een klassenjustitie ontstaan met de afkoopwet als grote voorbeeld. Wie geld heeft, mag zijn straf afkopen. Dat dat überhaupt nog kan anno 2016 is wraakroepend. Tegen die fundamentele ongelijkheid blijven wij ons als partij verzetten.

Geopolitiek

We leven in een wereld in transitie met heel wat opkomende staten. Tegelijk lijkt de invloed van de traditionele Westerse machten te tanen. Trump lijkt een meer geïsoleerd Amerika te willen gaan leiden en academici zoals prof. Holslag stellen dat onze politici geen visie hebben. Tegelijk is er kritiek op de (mogelijke aanschaf van) F-35-jets en ons NAVO-engagement. Waar moeten we heen?

Europa moet op tafel durven te slaan voor de verdediging van onze belangen. Daarvoor hebben we nood aan een strategie. Nu is internationale handel te vaak een eenzijdige uitverkoop langs onze kant. Als de Chinezen toegang willen tot onze markt, dan moeten onze bedrijven ook in China zonder belemmeringen binnen kunnen. Onze markt met goedkoop staal laten overspoelen door dumpingpraktijken waardoor mensen hier hun job verliezen en bedrijven over de kop gaan, hoe lang gaan we dat nog dulden? Daar moet de EU een dam tegen zijn. Ook als de Amerikanen zich niet houden aan de klimaatafspraken bijvoorbeeld, moeten we ter compensatie een ‘carbon-emission-tax’ opleggen als ze handel willen drijven binnen onze Unie. Intussen moeten we ook de discussie over het lokaal produceren ten gronde durven te voeren.

Overheidswerking

We hebben in Vlaanderen vijf provincies, 308 gemeenten, 308 OCMW’s, 93 intercommunales naast een Vlaams parlement. Goed voor 124 parlementsleden, 7.464 gemeenteraadsleden, 3.084 OCMW-raadsleden en 351 provincieraadsleden. Op uitvoerend vlak hebben 9 ministers, 308 OCMW-voorzitters, 308 burgemeesters, 1.594 schepenen, circa 4.000 intercommunale-bestuurders, 5 gouverneurs en 30 provincie-gedeputeerden. Vervolgens hebben we nog 87 Nederlandstalige federale parlementsleden, 34 senatoren en 12 Europarlementsleden. Heel wat burgers zien door de bomen het bos niet meer. Hoe moeten we ons institutioneel organiseren?

Ik ben voor vereenvoudiging. Ik stel voor dat we eerst en vooral een einde maken aan de eindeloze cumul waardoor politici te veel mandaten opnemen. Sp.a stemde in juni 2016 reeds een cumulverbod. Voor ons is het simpel: 1 job, 1 man of vrouw. Punt.

Geld & Economie

Er is heel wat onrust over onze welvaart. De Interne Markt van de EU staat onder druk door de Brexit en de euro heeft al heel wat klappen moeten doorstaan en is nog niet uit de gevaarzone. Dichter bij huis wordt flink bespaard, zagen we ook een groter nettobedrag op onze loonbriefjes, maar krijgen we toch begrotingstekorten. Hoe verzekeren we onze welvaart morgen?

Niemand stelt absolute gelijkheid voor, maar als we zien hoeveel rijker de allerrijksten de afgelopen jaren zijn geworden, dan is duidelijk dat de crisis meer en meer een excuus is om te besparen op heel veel mensen, zodat uiteindelijk enkelen er rijker van worden. We moeten terug naar een systeem dat de welvaart, het resultaat van ons werk, naar velen doet terugstromen in plaats van naar enkelen. Dat kan alleen als we ons economisch en sociaal systeem grondig durven te hervormen. We moeten de zogenoemde economische ‘wetmatigheden’ die leiden tot deze groeiende ongelijkheid een halt toeroepen en vervangen door nieuwe – eerlijke en eenvoudige – regels die wél in het voordeel van de samenleving zijn. Het moet eerlijker en eenvoudiger.

Migratie & Diversiteit

Onze multiculturele maatschappij kent heel wat problemen. Niet alleen zijn er de ‘klassieke’ problemen: allochtone disproportionaliteit in werkloosheid, opleidingsniveau, criminaliteit… Maar recent kregen we ook te maken met een asielcrisis én een recente terreurgolf (bv. in Parijs, Brussel en Zaventem). Sommige stemmen beweren dat asielstroom en terreur met elkaar te maken hebben. Hoe redden we onze multiculturele samenleving? Of moeten we er net vanaf?

Ik kies en zal altijd resoluut blijven kiezen voor een politiek die uitgaat van de absolute kracht van samenwerking. Ik kies resoluut voor een samenleving met een gelaagde identiteit en diversiteit in plaats van de identiteitspolitiek. Dat wil zeggen mensen eerst en vooral als mensen zien. En als er problemen zijn die dan ook keihard benoemen ongeacht afkomst of religie. De terreur van de afgelopen jaren en de migratiecrisis zet onze samenleving onder druk. Het gebrek aan sociale mobiliteit door voldoende kansen op een goede opleiding en discriminatie zetten onze samenleving op verlies. Precies daarom moeten we de hand reiken aan wie bang is over zijn of haar welvaart. En ook luisteren naar wie bang is dat zijn/haar normen en waarden in het gedrang komen. En ernaar handelen. Maar we moeten eveneens de hand reiken en luisteren naar zij die zich uitgesloten en onheus behandeld voelen. En ernaar handelen, met  praktijktesten op de werkvloer om discriminatie te straffen.