Het Latijns-Amerikaanse land Colombia lokte hevige reacties uit als gevolg van haar verdere toenaderingsgesprekken met de NAVO. Het mogelijke akkoord mocht al rekenen op stevige kritiek van de linkse regering van buurland Venezuela dat eerder al negatief in het nieuws kwam met slechte economische papieren.

Het is niet de eerste keer dat Colombia toenadering zoekt tot de NAVO. In juni 2013 was toenmalig Minister van Defensie Juan Carlos Pinzón reeds in Brussel om een beginselakkoord over de uitwisseling van informatie tussen Colombia en de NAVO te bekrachtigen. Het samenwerkingsakkoord was een primeur voor een Latijns-Amerikaans land. Net zoals nu werd het akkoord ook toen door de buurlanden gezien als een eerste stap richting toetreding. De regeringen van Nicaragua, Venezuela en Bolivia drukten hun zorgen uit over de stabiliteit in de regio. Ook intern veroorzaakte het akkoord de nodige deining, getuige het verzet van het Grondwettelijke Hof waardoor het parlement het akkoord voor een tweede maal moest goedkeuren. Het akkoord waarover vandaag sprake is bouwt verder op de fundamenten van 2013.

Colombiaans president Juan Manuel Santos, kersvers laureaat van de Nobelprijs voor de Vrede, maakte vorige week in een speech op een militaire basis bekend dat de NAVO in gaat op de Colombiaanse avances. Colombia kent een lange, bloedige geschiedenis van georganiseerde misdaad, drugshandel en guerrilla-oorlog en wordt hiervoor traditioneel bijgestaan door de Verenigde Staten. Het akkoord dat nu op tafel ligt zou een verdere militaire samenwerking en uitwisseling van informatie tussen Colombia en de NAVO bewerkstelligen, dit onder de vorm van een concreet samenwerkingsprogramma. De commandant van de Colombiaanse strijdkrachten, generaal Juan Pablo Rodríguez, drukte reeds zijn steun uit voor het akkoord en spreekt over een vergevorderde uitwisseling van kennis en informatie in de strijd tegen geweld en transnationale misdaad.

In een perscommuniqué liet de Venezelaanse overheid reeds weten het op handen zijnde akkoord te verwerpen. Caracas spreekt over een mogelijke intrede in de regio van externe factoren met nucleaire capaciteiten en maant de Colombiaanse regering aan geen elementen van oorlog en destabilisatie te introduceren in Zuid-Amerika. De activiteiten van de NAVO getuigen van een oorlogspolitiek, zo meent Caracas, en bijgevolg schendt Colombia dan ook de bilaterale en regionale akkoorden dat het sloot. Venezuela maakt onder meer gewag van UNASUR (Unie van Zuid-Amerikaanse Naties) en CELAC (Gemeenschap van Latijns-Amerikaanse en Caraïbische Staten), twee internationale organisaties waartoe ook Colombia behoort. Het CELAC-verdrag behelst volgens Venezuela dat Latijns-Amerika een “zona de paz” is, een zone van vrede. Met haar toenadering tot de NAVO zet Colombia dit principe op het spel, aldus de Venezolaanse regering in haar waarschuwing aan het adres van Bogotá. Ten slotte beargumenteert Venezuela dat president Santos’s aankondiging ook afbreuk doet aan ‘s lands positie binnen het blok van niet-gebonden landen. De Venezolaanse president Nicolás Maduro riep de volkeren van Colombia en Zuid-Amerika alvast op om te strijden tegen de intrede van de NAVO in Zuid-Amerika.