Er werd begin vorige week gretig uitgekeken naar afvallige kiesmannen die hun stem moesten uitbrengen op Donald Trump. De zakenman had er bij de presidentsverkiezingen 306 gewonnen, terwijl er 270 nodig zijn om het hoogste politieke ambt binnen te rijven. Hillary Clinton behaalde er 228. Er werd enorme druk uitgeoefend op de Republikeinse kiesmannen om hun stem niet op Trump uit te brengen. Die campagne leidde tot slechts twee afvalligen. Ironisch genoeg had Clinton vijf afvallige kiesmannen. Op 6 januari zal het Congres de verkiezingsuitslag bevestigen.

Net zoals bij de hertelling van de stemmen in o.a. Wisconsin – waar Trump nog stemmen won – is ook deze poging om het kiesresultaat te beïnvloeden gestrand. Een evidente realiteit dringt nu ook door bij de tegenstanders van Trump: op 20 januari legt de Republikeinse outsider Donald Trump de eed af als 45ste president van de Verenigde Staten.

Het lijkt wel alsof een groot deel van de Amerikaanse en Europese mainstream media zich opmaakt voor een rouwperiode. Bij de VRT-redactie zijn ze al even bezig om de goegemeente voor te bereiden op een wereld zonder Obama, met nieuwsitems over zijn grootste verdiensten, zijn beste speeches, zijn coolste momenten en zelfs zijn grootste mislukkingen.

Democratisch verlies

Waar men echter nogal makkelijk aan voorbij gaat, stelt Deroy Murdock in de National Review, is de machtspositie van de Democratische Partij na twee ambtstermijnen van Obama. De balans is niet meteen positief te noemen vergeleken met Obama’s eedaflegging in januari 2009. Tijdens zijn eerste ambtstermijn verloren de Democraten bij de mid-terms in 2010 al het Huis van Afgevaardigden. Bij de tussentijdse verkiezingen in 2014, tijdens zijn tweede ambtstermijn, wisten de Republikeinen ook de Senaat te veroveren.

“Obama klokt af op 959 zetels minder in de deelstaatparlementen en boekt daarmee het grootste verlies sinds WOII.”

Bij de presidentsverkiezingen van 8 november verloren de Democraten dus niet alleen het Witte Huis, ze verspeelden ook hun meerderheid in het Congres, zowel in het Huis van Afgevaardigden (van 256 naar 194 zetels) als in de Senaat (van 55 naar 46 zetels). Nog grotere averij liepen de Democraten op in de vijftig staten: ze verliezen maar liefst twaalf gouverneurs (van 28 naar 16). En zo mogelijk nog groter is de schade bij de State Legislatures. Elke staat heeft een wetgevende vergadering, in een aantal staten ook General Assembly genoemd. Daar vallen er maar liefst 959 zetels weg (van 4082 naar 3123). Van de staten waar de Democraten zowel de gouverneur als een meerderheid in beide Huizen hadden, de zogenaamde trifecta’s, verliezen ze er elf van de zeventien (naar zes).

Rode lantaarn Obama

Vanuit dat – niet onbelangrijk – oogpunt is Obama een ramp geweest voor de Democraten. Een ramp met historische dimensies. Sinds de Tweede Wereldoorlog zijn er acht presidenten geweest die twee ambtstermijnen hebben gediend of hun vice-president lieten opvolgen door overlijden of ontslag. Ballotpedia berekende dat de politieke partij van een afscheidnemende president gemiddeld zo’n 450 zetels (exclusief Obama) op statelijk niveau verliest. Obama klokt af op 959 zetels minder en boekt daarmee het grootste verlies sinds WOII. Ronald Reagan is, tot nu toe, de enige bewoner van het Witte Huis die winst (6 zetels) liet optekenen. De Republikeinen zullen dankzij Obama in 82 procent van de state legislatures meer zetels winnen dan ze hadden bij zijn eedaflegging in 2009.

Of er veel zal overblijven van Obama’s verwezenlijkingen, valt nog te bezien. Newt Gingrich, voormalig Republikeins voorzitter van het Huis van Afgevaardigden, merkte deze week op dat 90 procent van Obama’s erfenis wel eens als sneeuw voor de zon zou kunnen wegsmelten. Obama nam volgens hem teveel beslissingen met een executive order en liet daarmee het (Republikeins) Congres links liggen. Zo’n presidentieel decreet kan immers door zijn opvolger met een pennentrek ongedaan worden gemaakt. Uitgerekend Obama vond het nodig om Donald Trump te waarschuwen om al te veel gebruik te maken van zijn presidentiële macht. “Do as I say, not as I do,” zeggen de Amerikanen.

Volgende week deel 2: Obama’s vergiftigd geschenk aan Trump

  • filips bossuyt

    Zou men zoiets op de vrt durven zeggen ?!? Zoiets past niet bij de heilige Obama.
    Mooie speeches is één ding, maar resultaten ? Wat zei de lieve Obama van D.Trump : men zou hem zelfs niet aanwerven om de schappen aan te vullen ?